Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Lu 681/19

Sądy administracyjne2019-11-27
Sygnatura
II SA/Lu 681/19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2019-11-27
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie

Sędziowie

Jacek Czaja

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA 27 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] r., znak: [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE 16 października 2019 r. (data nadania) H. H. złożył skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] r., znak: [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wprawdzie w aktach administracyjnych sprawy brakuje potwierdzenia odbioru przez skarżącego decyzji Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] r., jednak bezsporne jest, że została ona doręczona skarżącemu najpóźniej 16 kwietnia 2008 r. W tym dniu bowiem skarżący dołączył odpis tej decyzji do wniosku o przyznanie prawa do renty, skierowanego do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (k. 57 akt adm.). Skarżący nadał skargę w polskiej placówce pocztowej 16 października 2019r., a zatem z ponad dziesięcioletnim uchybieniem terminu do jej wniesienia, który upłynął najpóźniej 16 maja 2008 r. Skargę należało zatem odrzucić jako spóźnioną na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.