II SO/Rz 13/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska - Kobak po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wydania z akt odpisu z protokołu z rozprawy administracyjnej - p o s t a n a w i a - przyznać skarżącemu prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. UZASADNIENIE II SO/Rz 13/08 U z a s a d n i e n i e W skardze złożonej w dniu 9 października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżący E. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. akt II SO/Rz 13/08 wydanym przez referendarza sądowego odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w tym zakresie. W uzasadnieniu wskazano, że przyczyną takiego rozstrzygnięcia było brak pełnej odpowiedzi skarżącego na wezwanie referendarza. Skarżący bowiem nie wyjaśnił powodów nie korzystania przez niego z pomocy publicznej tj. dofinansowania ze środków Unii Europejskiej w związku z posiadaną nieruchomością rolną o pow. 12 ha, jak również nie nadesłał dowodów ponoszenia wydatków bieżących. Od tego postanowienia skarżący wniósł w dniu 18 grudnia 2008 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) sprzeciw domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Jako okoliczności mające uzasadniać wniosek podał, że zaskarżone postanowienia nie odpowiada prawu. W szczególności wskazał, że na wezwanie referendarza sądowego odpowiedział w sposób prawidłowy, dlatego jak stwierdził zawarte w uzasadnieniu postanowienia określenie, że nie wywiązał się w pełni z tego wezwanie nie odpowiada prawdzie. Ponadto zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego dotyczące możliwości uzyskiwania dopłat z tytułu posiadania gruntu rolnego. Skarżący podkreślił, że "jeżeli jest osobą samotną, to nie należy przypisywać mu małżonki, aby potwierdzić błędne ustalenia faktyczne w zaskarżonym postanowieniu". Wskazując na swoje dochody w wysokości 400 zł miesięcznie - stwierdził że nie będzie w stanie uiścić kwoty 100 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi, bez uszczerbku swojego utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej -P.p.s.a, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Należy podkreślić, że zwolnienie od kosztów sądowych w całości wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, które stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., może być przyznane osobie fizycznej po wykazaniu przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wobec zawartych we wniosku informacji (formularz PPF z dnia 20 października 2008 r.), a także na podstawie danych zawartych w piśmie z dnia 13 listopada 2008 r. i w sprzeciwie, dokonał następujących ustaleń: E. W. jest osobą samotną i zamieszkuje w domu o pow. 80 m-. Posiada budynek gospodarczy przeznaczony do rozbiórki, jest właścicielem gruntu rolnego o pow. 12 ha., który stanowi przedmiot dzierżawy na rzecz S. W. Z dzierżawy tej otrzymuje dochód w kwocie 400 zł miesięcznie, który jest głównym źródłem jego utrzymania. Średnie miesięczne koszty utrzymania skarżącego zostały przez niego ocenione na 400 zł, składają się na nie opłaty za opał (30 zł), gaz z butli (30 zł), energię elektryczną (30 zł), telefon (25 zł), na środki higieny, lekarstwa, ubranie itp. przeznacza 25 zł, zaś na wyżywienie 250 zł. Dokonując oceny przedstawionej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego Sąd uznał, iż E. W. spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Osiągane przez niego dochody wystarczają jedynie na pokrycie niezbędnych jego wydatków. Nie jest możliwe aby z tych dochodów na obecnym etapie postępowania skarżący był w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 260 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.