Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Gl 848/09

Sądy administracyjne2009-11-04
Sygnatura
I SA/Gl 848/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2009-11-04
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Małgorzata Wolf-Mendecka

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia organ odwoławczy uchylił w całości decyzję organu podatkowego pierwszej instancji ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi podatkowemu pierwszej instancji. W dniu 17 września 2009 r. (data nadania) pełnomocnik podatniczki, będący adwokatem, złożył na powyższą decyzję skargę, uiszczając jednocześnie wpis w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Z kolei na podstawie art. 221 ppsa, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Przez pojęcie "należnego wpisu" rozumieć przy tym należy pełną opłatę należną od danego pisma procesowego. Pismo nieopłacone w całości traktować należy tak, jak pismo w ogóle nieopłacone (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., s. 605 – 606). Ponadto należy w tym miejscu zaznaczyć, że nie obowiązuje już § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w myśl którego wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1 (w kasie właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy), po przekazaniu skargi sądowi. Trybunał Konstytucyjny bowiem wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 45, poz. 322) orzekł o niezgodności tego przepisu z art. 221 ppsa oraz z art. 2 Konstytucji. Z datą więc ogłoszenia wymienionego wyżej wyroku, tj. 17 marca 2006 r. obowiązek uiszczenia należnej opłaty bez wezwania dotyczy również wpisu od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego do sądu administracyjnego pierwszej instancji. W konsekwencji profesjonalny pełnomocnik aktualnie jest zobowiązany do uiszczenia wpisu stałego od skargi bez wezwania sądu pod rygorem odrzucenia skargi. W omawianej sprawie pełnomocnik strony skarżącej, będący adwokatem, wniósł skargę podlegającą opłacie stałej, nie uiszczając przy jej nadaniu wymaganego wpisu sądowego, wynoszącego 500 zł. Zaskarżoną bowiem decyzją organ odwoławczy uchylił w całości decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzja ta nie określa należności pieniężnej, którą podatnik zobowiązany jest uiścić i od której można by naliczyć wpis stosunkowy. Wobec tego od skargi na tak oznaczoną decyzję należy uiścić wpis stały, który zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 cytowanego rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. wynosi 500 zł. Tymczasem pełnomocnik skarżącej uiścił wpis w wysokości 100 zł, co skutkować musi uznaniem tej skargi jako nienależycie opłaconej. Wobec powyższego skarga – jako wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, który nie uiścił wpisu stałego – podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 221 ppsa.