II FZ 902/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2016 r., sygn. akt III SAB/Wa 55/16 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. w sprawie sygn. akt III SAB/Wa 55/16 ze skargi Z. B. (dalej: "Skarżący") na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie. W uzasadnieniu wskazał, że po wniesieniu skargi na bezczynność, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wydało decyzję z dnia 19 sierpnia 2016 r. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 r., którą utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy po wniesieniu skargi spełniającej wymogi formalne, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd organ dokonał czynności, której Skarżący domagał się w treści skargi. W tej sytuacji postępowanie sądowe w niniejszej sprawie Sąd uznał za bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") umorzył postępowanie. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że jego treść uniemożliwia dokonanie oceny prawidłowości dokonanego rozstrzygnięcia, a z drugiej poddaje w wątpliwość rzetelność w zakresie oceny rozpoznawanej sprawy. W uzasadnieniu Skarżący odniósł się do błędnie podanych dat pism podanych w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Argumentacja przedstawiona w zażaleniu, w świetle podniesionych zarzutów, nie może doprowadzić do uchylenia powyższego postanowienia. Po pierwsze odnosząc się do błędnie podanych dat pism, to Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że postanowieniem z dnia 8 listopada sygn. akt III SAB/Wa 55/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny sprostował z urzędu postanowienie z dnia 3 października 2016 r. Odnośnie zaś umorzenia postępowania należy wskazać, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2006 r. sygn. akt I OPS 6/08 wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania - por. wyr. NSA z 16 marca 2000 r., I SAB 201/99 (niepubl.). Jest zatem rzeczą oczywistą, że jeżeli do daty orzekania przez sąd organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to - mimo pozostawania w zwłoce - przestaje on tkwić w bezczynności. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się więc bezprzedmiotowe również i z tego powodu, i dlatego podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W związku z powyższym słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w przedmiocie bezczynności organu. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji