III SA/Wa 1128/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Prezydenta m. W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: - sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2012 roku, sygn. akt III SA/Wa 1128/12, w ten sposób, że w pkt 3 sentencji wyroku sformułowanie: "zasądza od Ministra Finansów" zastąpić sformułowaniem: "zasądza od Prezydenta m. W." UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 1128/12 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, stwierdził, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Ministra Finansów na rzecz Z. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na błędnym wskazaniu nazwy organu tj. Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego od Ministra Finansów zamiast od Prezydenta W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jaki i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaistniała. W sentencji przedmiotowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wystąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na błędnym wskazaniu nazwy organu tj. Sąd wpisał "Ministra Finansów" zamiast "Prezydenta W.". W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.