II FZ 730/13

SENTENCJA II FZ 730/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na postanowienie zawarte w punkcie 3. sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 kwietnia 2013 r., I SA/Gd 395/13 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 10 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: 1) uchylić postanowienie zawarte w pkt. 3 wyroku z dnia 24 kwietnia 2013 r., I SA/Gd 395/13, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w G. na rzecz strony skarżącej kwotę 3287 zł (trzy tysiące dwieście osiemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi A. K.(zwanego dalej skarżącym) uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 10 stycznia 2013 r. w przedmiocie określenia podatku od czynności cywilnoprawnych. W punkcie 3 sentencji sąd wskazał, że zasądza od organu na rzecz skarżącego kwotę 2087 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. 2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że naczelnik urzędu skarbowego decyzją z dnia 18 września 2012 r. określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 29.000 zł w związku z uzyskaniem przez skarżącego pożyczki w wysokości 145.000 zł. 3. W dniu 28 maja 2013 r. wypłynęło zażalenie skarżącego. Wnosił w nim o zmianę orzeczenia w zakresie kosztów postępowania. Wskazał, że wartość przedmiotu sporu wynosiła 29.000 zł, skargę na decyzję organu wniósł przez fachowego pełnomocnika (radcę prawnego). Sąd natomiast orzekł o zwrocie na rzecz skarżącego tylko kwoty 2087 zł tytułem kosztów postępowania. Powinien był natomiast orzec o zwrocie kwoty większej - 3287 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy i dlatego podlega uwzględnieniu. 4. Organ podczas kontroli w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. uzyskał informację, że skarżący otrzymał pożyczkę w kwocie 145.000 zł. W związku z powyższą czynnością nie złożył jednak informacji PCC, dlatego organ wyliczył, że wartość przedmiotu sporu wynosiła 29.000 zł. Taka kwota pojawiała się w treści szeregu dokumentów zawartych w aktach. Paragraf 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stanowi, że stawki minimalne uzależnione są od wartości przedmiotu sporu. Punkt 4 wskazuje, że jeżeli wartość przedmiotu sporu zamyka się w przedziale powyżej 5.000 zł, ale mniej niż 10.000 zł – stawka minimalna wynosi 1200 zł. Jeżeli natomiast wartość przedmiotu sporu ujęta jest między kwotą powyżej 10.000 zł, ale poniżej 50.000 zł - stawka minimalna wynosi 2400 zł. Sąd pierwszej instancji prawidłowo wyliczając zwrot kosztów powinien kwotę z punktu 5 (przedział powyżej 10.000 do 50.000 zł), wynoszącą 2400 zł dodać do kosztów pełnomocnictwa (17 zł), a następnie uzyskaną sumę powiększyć o kwotę wpisu z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), tj. 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł i uzyskać w ten sposób kwotę 3287 zł, co trafnie podniesiono w zażaleniu. 5. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 188 w związku z art.197 § 1 i 2 p.p.s.a.