IV SAB/Po 50/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska (spr.) Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Karol Pawlicki Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców Wsi R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznego postanowienia uzgadniającego warunki realizacji inwestycji postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego UZASADNIENIE Stowarzyszenie Zwykłe Mieszkańców Wsi R. reprezentowane przez radcę prawnego G.W. pismem z dnia 18 sierpnia 2010r. wniosło skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu w załatwieniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznego postanowienia Starosty P. z dnia [...] maja 2007r. nr [...] w sprawie uzgodnienia warunków realizacji inwestycji do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie hali produkcyjno – magazynowej z czterema wydziałami produkcyjnymi oraz z wydziałem pomocniczym – przetwarzania opakowań, na działkach o nr. ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...] w R. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu odpowiadając na skargę wyjaśniło, że w postanowieniem z dnia [...].05.2010r. nr [...] wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Starosty P z dnia [...] maja 2007r. nr [...] a następnie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010r. [...] odmówiło stwierdzenia nieważności w/w postanowienia Starosty P. Wydanie przez właściwy organ postanowienia odmawiającego stwierdzenia nieważności postanowienia Starosty P. z dnia [...] maja 2007r. nr [...] oznacza, iż organ ten przestał tkwić w bezczynności w załatwieniu tej sprawy, co czyni bezprzedmiotowym niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne. Nie można bowiem zastosować rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) - zob. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08 (ONSAiWSA 2009/4/63). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie na rzecz skarżącego niezbędnych kosztów w wysokości [...] zł. obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika wynoszące [...] zł. (2 x stawka minimalna), kosztów sądowych – wpisu 100 zł. oraz kosztów udzielonego pełnomocnictwa – opłaty skarbowej 17 zł. stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 201 §1 ppsa w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy zasądzono na rzecz skarżącej koszty postępowania, na które składają się: wpis od skargi - 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł oraz wynagrodzenie dla radcy prawnego reprezentującego skarżącego – [...] zł. Nakład pracy radcy prawnego jak i rodzaj oraz stopień zawiłości sprawy nie uzasadniają bowiem w ocenie Sądu przyznania wynagrodzenia w wysokości wyższej niż stawki minimalne określone w §14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Sąd działając na podstawie art. 201 §1 ppsa orzekł więc jak pkt 2 sentencji postanowienia.