Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SA/Wr 384/07

Sądy administracyjne2007-09-14
Sygnatura
III SA/Wr 384/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2007-09-14
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Maciej Guziński

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 14 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] P. N. wniósł skargę na opisane w osnowie niniejszego orzeczenia postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 7 sierpnia 2007 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków złożonej skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie, wysłana na wskazany przez skarżącego adres, była dwukrotnie - w dniach [...] oraz [...] – awizowana. Nadto z adnotacji znajdujących się na potwierdzeniu odbioru przesyłki i kopercie wynika, iż przesyłkę tą pozostawiono w placówce pocztowej, o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce oddawczej skarżącego. Następnie przesyłka Polecona została jako niepodjęta w terminie – w dniu [...] - zwrócona nadawcy. Zarządzeniem z dnia 13 września 2007 r., powyższe doręczenie zostało uznane za skuteczne na dzień [...], zatem termin do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi upływał w dniu [...] o godz. 24.00 W wskazanym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym skarga, od której pomimo wezwania nie został opłacony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwano skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie, pouczając o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. Zarządzenie to skierowane zostało na adres wskazany przez stronę postępowania. Zgodnie z art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. W związku z faktem, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r. o sygn. akt P 13/05 uznał, że art. 73 p.p.s.a. w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pism procesowych i nie wymaga ponawiania zawiadomienia odbiorcy o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i 45 Konstytucji RP, w zakresie awizowania przesyłek sądowych, zastosowanie znajdują przepisu ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 43 poz. 296 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62 poz. 697 ze zm.). Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została prawidłowo dwukrotnie awizowana, w związku z czym, przyjęto skuteczność jej doręczenia w dniu [...]. Siedmiodniowy termin do opłacenia wniesionej przez P. N. skargi upłynął zatem bezskutecznie. W takich okolicznościach, stosownie do powołanych powyżej przepisów, Sąd zobligowany był skargę odrzucić, co znalazło wyraz w sentencji orzeczenia.