III SA/Wr 85/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 21 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 grudnia 2020 r., nr UP-1003/2019 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu według właściwości. UZASADNIENIE M. S. (dalej jako "skarżąca") w dniu 21 stycznia 2020 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Bielsku Białej z dnia 4 grudnia 2019 r. nr 1003/2019 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W myśl art. 13 § 3 p.p.s.a., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Na podstawie tego przepisu Prezydent RP w rozporządzeniu z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1773), przekazał rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266, 321, 568, 695, 875 i 1291), wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę (§ 1 pkt 2 tego aktu). Zarówno z akt sprawy jak i złożonej do sądu skargi, w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest umorzenie należności z tytułu składek, a skarżąca zamieszkuje na terenie województwa opolskiego w miejscowości N. (por. załącznik do obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykazu gmin i powiatów wchodzących w skład województw; Monitor Polski z 2010 r., Nr 48, poz. 654). Stosownie zatem do powołanego powyżej § 1 pkt 2 rozporządzenia, sądem właściwym do rozpoznania skargi w niniejszej sprawie będzie sąd na obszarze, którego właściwości skarżąca ma miejsce zamieszkania. Właściwym dla obszaru województwa opolskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zgodnie z § 1 pkt 12 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., Nr 72, poz. 652 ze zm.). Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, że zawarte w zaskarżonej decyzji pouczenie, o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu było błędne. Art. 59 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Uwzględniając zatem przywołany wyżej stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.