I GSK 1723/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz (spr.) Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Marzenna Zielińska Protokolant Sebastian Gajewski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2861/10 w sprawie ze skargi V.H.P. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2007 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2) zwrócić Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 47.688 (czterdzieści siedem tysięcy sześćset osiemdziesiąt osiem) złotych. UZASADNIENIE Pismem z 4 października 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie cofnął skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 września 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2861/10, i wniósł o umorzenie postępowania. Stosownie do art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) skarżący kasacyjnie może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie bowiem z ustalonym orzecznictwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lutego 2011 r., sygn. akt II GSK 214/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2011 r., sygn. akt I FSK 1084/10) każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, chyba że prowadziłoby do utrzymania w mocy orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1028/11). Taka okoliczność w niniejszej sprawie jednak nie zachodzi. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.