II SA/Bd 949/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. w przedmiocie oddania w dzierżawę działek postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z [...] lipca 2021 r. A. P. – dalej skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postępowanie Starosty w sprawie oddania w dzierżawę działek [...] w K.. Zarzucił, że Starosta nie odniósł się do treści ponaglenia z dnia [...] czerwca 2021 r. oraz, że przysługuje mu prawo do bezprzetargowej dalszej dzierżawy zgodnie z postanowieniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 października 2020 r. sygn.. akt 102/1959/A/2020 Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 26 lipca 2021r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia przez sprecyzowanie przedmiotu tej skargi: - bezczynność lub przewlekłe działanie organu w zakresie rozpatrzenia wniosku o oddanie nieruchomości w dzierżawę, - bezczynność lub przewlekłe działanie organu w innym zakresie (jeśli tak należy wskazać w zakresie jakiego wniosku organ pozostaje bezczynny lub działa przewlekle); - działanie organu (jeśli tak należy wskazać na czym ono polegało); - inny akt lub czynność organu (należy określić akt lub wskazać kwestionowaną czynność organu) Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu [...] sierpnia 2021 r. W piśmie z [...] sierpnia 2021 r. skarżący wskazał, że przedmiot skargi stanowi działalność organu opisana w zażaleniu do Prokuratury. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należy stwierdzić, że skarga ta podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników, a także gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, oznaczenie przedmiotu sprawy) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Natomiast jeśli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). W badanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez sprecyzowanie co stanowi przedmiot skargi: - bezczynność lub przewlekłe działanie organu w zakresie rozpatrzenia wniosku o oddanie nieruchomości w dzierżawę, - bezczynność lub przewlekłe działanie organu w innym zakresie (jeśli tak należy wskazać w zakresie jakiego wniosku organ pozostaje bezczynny lub działa przewlekle); - działanie organu (jeśli tak należy wskazać na czym ono polegało); - inny akt lub czynność organu (należy określić akt lub wskazać kwestionowaną czynność organu) pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu [...] sierpnia 2021 r. Mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Podkreślenia wymaga, że Sąd nie może precyzować przedmiotu skargi w zastępstwie skarżącego. Skardze do sądu administracyjnego podlegają wyłącznie określone w przepisach prawa formy działania, bezczynności lub przewlekłości organów administracji. Do zakresu właściwości sądów administracyjnych nie należą zasadniczo sprawy oddania w dzierżawę nieruchomości, kwestie te nie podlegają załatwieniu w sferze postępowania administracyjnego. Wprawdzie skarżący nadesłał pismo z dnia [...] sierpnia 2021 r. w którym wskazał, że skarży działalność organu opisaną w zażaleniu do Prokuratury. Niemniej jednak ani z pisma skarżącego, ani tym bardziej wskazanego zażalenia nie można wywnioskować co jest w istocie przedmiotem skargi. Tak ogólnikowe określenie przedmiotu skargi uniemożliwia nadanie tej sprawie dalszego biegu. W konsekwencji, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.