II OZ 892/07

SENTENCJA Sygn. akt II OZ 892 /07 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Op 654/06 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Op 654/06 o odrzuceniu skargi Z. K. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia 1. oddalić zażalenie 2. sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Op 654/06 w ten sposób, że w miejsce daty "18 grudnia 2005 r." wpisać "18 grudnia 2006 r." UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił Z. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tegoż Sądu z dnia 18 grudnia 2006 r. o odrzuceniu skargi Z. K. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2006 r. Sąd I instancji odrzucił skargę Z. K. z uwagi na nieuiszczenie w terminie wpisu sądowego. Odpis tego postanowienia doręczony został skarżącemu w dniu 22 grudnia 2006 r. Jednocześnie w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2006 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 22 stycznia 2007 r. skarżący Z. K., złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną, która została odrzucona na mocy postanowienia sądowego z dnia 26 lutego 2007 r. doręczonego pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 marca 2007 r. Wnioskiem z dnia 12 marca 2007 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej przedkładając jednocześnie kserokopię wcześniej złożonej skargi kasacyjnej opatrzonej podpisem pełnomocnika. W treści wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca wskazała, że wnosząc kasację nie skontaktowała się z pełnomocnikiem i była to jej samodzielna decyzja. Skarżący wskazał ponadto, iż jest schorowany tj. ma [...], a przez ostatnich kilka tygodni cierpiał na [...], opiekuje się matką, która [...] i nie daje sobie rady z życiem codziennym. Z uwagi na te względy mieszkający sam, skarżący nie może dopilnować wszystkich swoich spraw. Zarządzeniem z dnia 19 marca 2007 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu, lecz wezwanie to nie zostało podjęte przez reprezentującego wnioskodawcę - radcę prawnego P. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając powyższy wniosek wskazał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem dokonanie czynności w ustawowym terminie nie wykluczały zawarte w nim okoliczności tj. zarówno zły stan zdrowia jak i niewiedza oraz to, iż skarżący nie skontaktował się z ustanowionym dla niego pełnomocnikiem. Ta ostatnia okoliczność zdaniem Sądu nosi "cechy świadomego działania". Z powyższych względów Sąd oddalił wniesiony wniosek na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie występujący w imieniu skarżącego Z. K. pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy wniósł o jego uchylenie i przywrócenie terminu, wskazując, że jego mocodawca mieszka na obrzeżach wsi i kontakt z nim jest utrudniony. Ponadto permanentna opieka nad matką nie pozwala mu na utrzymywanie kontaktów i opuszczanie domu. Sytuacja życiowa i finansowa skarżącego, potwierdzona przyznaniem mu prawa pomocy w zakresie całkowitym nie uległa zmianie. W tej sytuacji skarżący wymaga pomocy i zrozumienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe wymogi na względzie, należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jego winy. Podkreślić przy tym trzeba, iż skarżący został zarówno pouczony o sposobie i trybie wnoszenia powyższego środka zaskarżenia, jak też dysponował on już wówczas przyznaną mu pomocą prawną, w ramach której został ustanowiony adwokat. Uznać zatem należało, że brak jest okoliczności, które podważyłyby zasadność zaskarżonego postanowienia. Z tego też względu Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. O sprostowaniu zaskarżonego postanowienia w zakresie wskazanym w sentencji, jako oczywistego błędu pisarskiego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł z urzędu na mocy art. 156 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.