II SAB/Wr 530/21
Sądy administracyjne2021-11-10
Sygnatura
II SAB/Wr 530/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2021-11-10
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Sędziowie
Olga Białek
Rozstrzygnięcie
*Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2021 r. sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
B. K. wniósł w dniu 23 czerwca 2021 r. (data wpłynięcia do organu) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z jego wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 sierpnia 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu wraz z odpisem odpowiedzi na skargę została doręczona skarżącemu osobiście w dniu 31 sierpnia 2021 r. Termin na uiszczenie wpisu sądowego upłynął z dniem 7 września 2021 r. (wtorek). Do dnia dzisiejszego skarżący nie wykonał wskazanych w wezwaniu czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przede wszystkim wyjaśnić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi.
Stosownie zaś do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.
W niniejszej sprawie, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie wraz z odpisem odpowiedzi na skargę zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 31 sierpnia 2021 r., w skutek czego zakreślony 7 dniowy termin upłynął w dniu 7 września (wtorek) 2021 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis nie został uiszczony. Należy również zaznaczyć, że skarżący został pouczony o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. W dniu 27 września 2021 r. do Sądu wpłynęło oświadczenie skarżącego o cofnięciu m.in. skargi z dnia 21 czerwca 2021 r. (data wpływu do organu 23 czerwca 2021 r.).
W tych okolicznościach, pomimo oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, brak było podstaw do umorzenia postępowania sądowego. Co prawda ustawodawca przyznaje stronie skarżącej w art. 60 p.p.s.a. prawo cofnięcia skargi ze skutkiem wiążącym dla sądu, jednak należy podkreślić, że cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle i dla tego typu czynności procesowej. Cofnięcie skargi może zatem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc takiej, która wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 291).
W zaistniałych okolicznościach, wobec braku uiszczenia wpisu sądowego powodującego nieskuteczność skargi, wniosek o cofnięcie skargi nie podlegał rozpatrzeniu przez Sąd. Ze względu na nieuzupełnienie braków skargi zachodziły natomiast podstawy do jej odrzucenia.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia