II GZ 106/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z.W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2008 r. sygn. akt II GZ 106/07 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt II GZ 106/07 w sprawie ze skargi Z.W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego obejmującego należność pieniężną wynikającą z grzywny postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 września 2008 r. odrzucił zażalenie Z.W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt II GZ 106/07. Pismem z dnia 20 września 2008 r. nazwanym "prośbą – skargą" Z.W. zakwestionował postanowienie NSA, zarzucając naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, Kodeksu postępowania cywilnego oraz Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2008 r. jest niedopuszczalne. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne, co wynika z treści przepisów art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów tej ustawy. Omawiana ustawa nie zawiera natomiast przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ponieważ od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługują środki odwoławcze, są one prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji. O tym, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2008 r. jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu skarżący został pouczony przy doręczeniu mu tego postanowienia w dniu 16 września 2008 r. Mając na uwadze, że kwestionowanie środkiem odwoławczym postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 i art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.