II SA/Sz 563/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 7 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. G. na Dyrektora Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych w S. w przedmiocie rozliczenia czynszu postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W. G., pismem z dnia 16 kwietnia 2021 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na Dyrektora Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych w S. W uzasadnieniu skargi podał, że sprawa dotyczy 3 pism ww. organu z dnia: 3 lutego 2020 r. o nr [...], 2 lipca 2020 r. nr [...] [...] oraz 17 lutego 2021 r. nr [...] Wyjaśnił, że dwa pierwsze pisma odnoszą się do informacji o kwotach zaległości w zapłacie czynszu, zaś trzecie dotyczy wezwania strony do zapłaty należności z tytułu czynszu i innych opłat za zajmowany lokal. Powodem zakwestionowania pism dotyczących rozliczenia czynszu było brak wskazania w nich miesiąca i roku za jaki skarżący zalega z opłatami oraz nie podanie podstawy prawnej. Ponadto skarżący wyraził swoje niezadowolenie z wykonywania umowy utrzymania czystości budynku oraz wniósł o zwrot nadpłaconego czynszu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych w S. wniósł o jej odrzucenie i wyjaśnił, że W. G. jest najemcą lokalu mieszkalnego położonego w S. przy [...] [...], wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasto S.. Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Sz 117/21) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 17 czerwca 2021 r. odmówił przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. W ocenie Sądu, podniesione przez skarżącego kwestie regulowane umową najmu lokalu, jako przynależne do materii cywilnoprawnej nie mieszczą się w katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych. Powyższe stanowisko zostało uznane za prawidłowe przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który rozpoznając zażalenie W. G. na powyższe orzeczenie postanowieniem z dnia 15 września 2021 r. w sprawie o sygn. akt III OZ 615/21 oddalił je. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że po złożeniu skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Zakres kognicji sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). W przedmiotowej sprawie skarżący kwestionuje pisma Dyrektora Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych w S. związane z uregulowaniem należności z tytułu czynszu najmu lokalu mieszkalnego, zajmowanego przez stronę, wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Gminy. Podkreślenia wymaga, że zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 611). Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 i 2 tej ustawy, tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy, która na zasadach i w wypadkach przewidzianych w tej ustawie, zapewnia lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym generalną regułą jest przynależność spraw z zakresu prawa i korzystania z lokali mieszkalnych, w tym należących do mieszkaniowego zasobu gmin, do materii cywilnoprawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 3035/13, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Prowadzi to do uznania, że sprawa, której przedmiotem są wskazane pisma informujące o zaległościach w opłatach czynszu za lokal komunalny oraz wzywające do zapłaty tych należności, nie podlega kognicji sądownictwa administracyjnego, gdyż dotyczy ona kwestii przynależnych do materii cywilnoprawnej. W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.