II SA/Wa 1102/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia prawa do wojskowej renty rodzinnej postanawia -odrzucić skargę- UZASADNIENIE M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania o ustalenie prawa do wojskowej renty rodzinnej po zmarłym [...] R. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać, czy dana sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Analiza skargi w tym aspekcie prowadzi do wniosku, że rozpoznawana sprawa nie należny do właściwości sądu administracyjnego, a zatem skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do postanowień art. 31 ust 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 z późn. zm.), prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach kodeksu postępowania cywilnego (§ 4). Z treści powyższych przepisów wynika, że w sprawach dotyczących prawa do zaopatrzenia emerytalnego odwołanie przysługuje do właściwego sądu powszechnego (por. postanowienie NSA z dnia 22 października 2008 r. sygn. akt I OSK 864/08, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie ustawodawca zabezpieczył prawa osób ubiegających się o przyznanie tego świadczenia, do szybkiego rozpoznawania ich spraw stanowiąc, że odwołanie do sądu przysługuje również w przypadku niewydania przez organ emerytalny decyzji w terminie określonym w ust. 3 (60 dni) – art. 31 ust. 5 cyt. ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. Tym samym ustawodawca wprost poddał kontroli sądu powszechnego długości postępowania w sprawie o przyznania świadczenia emerytalnego. Powyższe przesądza o niedopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie dotyczące zawieszenia postępowania w sprawie przyznania wyżej wskazanego świadczenia. Trzeba dodać również, że Sąd Okręgowy w S. w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2009 r. sygn. akt VII U 538/09, powoływanym w skardze, zapadłym w niniejszej sprawie, przesądził jedynie, że zażalenie od postanowienia Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w S. rozpoznaje Minister Obrony Narodowej, nie wypowiadał się natomiast w kwestii dopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga też fakt, że zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego, nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Przepis ten jednak nie może stwarzać podstaw do rozpoznania skargi w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz., 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.