II OSK 2501/21

SENTENCJA Dnia 25 listopada 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2579/20 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Postanowieniem z 22 stycznia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2579/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu M. M. wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] sierpnia 2020 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z [...] maja 2018 r. o zobowiązaniu skarżącego do powrotu oraz zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen na okres 1 roku. Postanowienie to zostało wydane w związku z wnioskiem, w którym podnoszono, że opuszczenie terytorium Polski oznaczało będzie niemożność przyjazdu do Polski przez okres jednego roku. Twierdzono, że przez ten czas skarżący nie będzie mógł utrzymywać relacji rodzinnych, niemożliwe będzie też właściwe dbanie o sprawy spółki. Podniesiono również, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie będzie mógł powrócić do Polski w celu kontynuowania postępowania w sprawie zobowiązania go do powrotu oraz że postępowanie to zostanie umorzone ze względu na jego bezprzedmiotowość. Postanowienie z 22 stycznia 2021 r. uprawomocniło się z uwagi na oddalenie przez NSA postanowieniem z 23 kwietnia 2021 r., sygn. akt II OZ 251/21, wniesionego od niego zażalenia. Wyrokiem z 7 czerwca 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2579/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącego na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen. W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. We wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej skarżący powołał się na przesłankę niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, że jeżeli opuści terytorium Polski, nie będzie miał możliwości przyjazdu do Polski przez okres jednego roku. Przez ten czas nie będzie mógł utrzymywać relacji rodzinnych. Podkreślił także, że jeżeli postępowanie przed Sądem będzie trwało chociażby rok, to "rozpatrywanie skargi po tym okresie będzie już bezprzedmiotowe", gdyż decyzja będzie wykonana w całości, a jej skutków nie będzie można w żaden sposób cofnąć. Rozpoznając wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z wnioskiem takim można wystąpić także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Jednocześnie w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Sąd administracyjny może zatem zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie. Podstawą do podjęcia takiego orzeczenia jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Podkreślić jednocześnie należy, że zmiana okoliczności sprawy jest również przesłanką zmiany i uchylenia postanowienia prawomocnego niekończącego postępowania w sprawie. Wobec tego NSA będzie uprawniony do zmiany zapadłego w niniejszej sprawie prawomocnego postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli w sprawie zmianie uległy okoliczności sprawy. Taka sytuacja nie ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Okoliczności powołane jako podstawy uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji oraz zaskarżonej decyzji, na etapie postępowania przed WSA w Warszawie oraz obecnie przed NSA, są takie same. Kolejny raz skarżący upatruje zagrożenie wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w konieczności opuszczenia Polski, co doprowadzi do zerwania więzi rodzinnych oraz w ewentualnej bezprzedmiotowości postępowania. Powyższe było już przedmiotem rozważeń Sądów obu instancji poczynionych w poprzednim postępowaniu odmawiającym zastosowania ochrony tymczasowej. W tym stanie rzeczy nie ma podstaw do zmiany zapadłego już w sprawie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a., ani też nie ma podstaw do wstrzymania wykonania decyzji poprzedzającej decyzję zaskarżoną, o co wnosił w skardze kasacyjnej skarżący. Tym samym nie jest możliwe uwzględnienie obecnie rozpatrywanego wniosku zawartego w skardze kasacyjnej. W konsekwencji powyższego NSA, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.