III OSK 4945/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski Sędziowie Sędzia NSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 13 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Sz 1028/20 w sprawie ze skargi G. B. na czynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z 28 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (sygn. akt II SA/Sz 1028/20) po rozpoznaniu sprawy ze skargi G. B. stwierdził bezskuteczność czynności Prezydenta Miasta S. w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze (pkt I) oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego (pkt II). W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że Prezydent Miasta S. ogłosił nabór na wolne stanowisko pracy podinspektora ds. ewidencji należności podatkowych gminy w Wydziale Księgowości w Urzędzie Miasta S. W treści ogłoszenia zamieszczono osiem wymagań niezbędnych dla kandydatów, w tym m. in. znajomość przepisów ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o samorządzie powiatowym, ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, ustawy o finansach publicznych, ustawy o rachunkowości, ustawy o opłacie skarbowej, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, rozporządzenia w sprawie zasad rachunkowości oraz planów kont dla organów podatkowych jednostek samorządu terytorialnego. Wśród wymagań dodatkowych podano: doświadczenie w księgowości w jednostkach samorządowych lub jednostkach administracji publicznej oraz radzenie sobie w sytuacjach kryzysowych, umiejętności analityczne, umiejętności podejmowania decyzji w sposób bezstronny i obiektywny, umiejętność pracy w zespole. W treści ogłoszenia wskazano opis stanowiska, warunki pracy na danym stanowisku oraz wymagane dokumenty. Na stanowisko pracy wpłynęło pięć ofert. W odpowiedzi na ww. ogłoszenie G. B. przedłożył m. in. kopie dokumentu potwierdzającego niepełnosprawność, co w myśl art. 13a ustawy o pracownikach samorządowych daje kandydatowi pierwszeństwo w zatrudnieniu na stanowiskach urzędniczych, o ile znajduje się w gronie osób spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniającym wymagania dodatkowe. 1 sierpnia 2019 r. przeprowadzono rozmowę kwalifikacyjną ze wszystkimi kandydatami. Z przeprowadzonego naboru sporządzono protokół, w którym wskazano, że wybrani zostali trzej kandydaci uszeregowani według spełnienia przez nich kryteriów określonych w ogłoszeniu o naborze, wśród których nie było kandydatów niepełnosprawnych. Podjęto decyzję o zatrudnieniu K. L. G. B. złożył skargę na powyższą czynność polegającą na pominięciu go w zatrudnieniu. Zdaniem skarżącego, w trakcie naboru wykazał się wystarczającą wiedzą z zakresu administracji publicznej, pozwalającą na uzyskanie zatrudnienia na ww. stanowisku pracy. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Postanowieniem z 12 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (sygn. akt II SA/Sz 878/19) odrzucił powyższą skargę, uznając za przedmiot skargi informację Prezydenta Miasta o wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze, której nie można uznać za czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Postanowieniem z 30 października 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I OSK 1094/20) uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, że przedmiotem skargi było rozstrzygnięcie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, które stanowi akt w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Stwierdzając dopuszczalność rozpoznania powyższej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał na swoje związanie powyższym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Następnie Sąd zaznaczył, że o toczącym się postępowaniu zawiadomiono K. L., doręczając jej odpis skargi, odpowiedzi organu na skargę oraz odpis orzeczenia NSA z 30 października 2020 r. (sygn. akt I OSK 1094/20). Analizując następnie zasady przeprowadzenia procedury naboru określone w art. 11 – art. 15 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1282), Sąd pierwszej instancji uznał, że nie wszystkie te wymogi zostały w sprawie spełnione, co nie pozwala z kolei na uznanie, że nabór został przeprowadzony w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Zdaniem Sądu przeprowadzenie naboru ma być otwarte, z poszanowaniem zasad konkurencyjności, zaś dokonanie wyboru ma być jawne zarówno co do wyników, zastosowanej metody selekcji, jak i argumentów, które wpłynęły na podjęcie decyzji. Zasada przejrzystości (transparentności) powinna być zapewniona poprzez ustalenie takich reguł proceduralnych konkursu, dzięki którym możliwe jest dokonanie obiektywnej i przejrzystej oceny kwalifikacji merytorycznych kandydatów na określone stanowisko, dokonanie trafnego wyboru kandydata najlepszego i uzasadnienie wyboru w sposób jasny, jawny, przejrzysty i zrozumiały na zewnątrz oraz umożliwiający kontrolę zastosowanej procedury. Realizacja zasady otwartości i transparentności służyć ma jednocześnie wsparciem dla zachowania bezstronności i obiektywizmu w całej procedurze konkursowej, w tym w ocenie kandydatów. Konkurencyjność naboru wiąże się przy tym z realizacją postulatu rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe. Jak zauważył Sąd pierwszej instancji jednym z obowiązkowych elementów protokołu z przeprowadzonego naboru jest zamieszczenie uzasadnienia dokonanego wyboru (art. 14 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy). Tymczasem, w protokole z przeprowadzonego naboru kandydatów nie zawarto wyczerpującego uzasadnienia dokonanego wyboru. Ograniczono się wyłącznie do stwierdzenia, że wybrana ostatecznie kandydatka wykazała się najlepszym poziomem wiedzy niezbędnej do prawidłowego wykonywania obowiązków na wskazanym w ogłoszeniu stanowisku, co gwarantuje prawidłowe wykonywanie zadań. W protokole ponadto, w ramach opisu metod i technik naboru wskazano, że sprawdzono oferty pod względem wymagań formalnych określonych w ogłoszeniu o naborze oraz przeprowadzono rozmowę kwalifikacyjną, której celem było nawiązanie bezpośredniego kontaktu z kandydatem, weryfikacja informacji zawartych w ofercie, ocena predyspozycji i umiejętności kandydata gwarantujących prawidłowe wykonywanie powierzonych obowiązków oraz ocena znajomości wskazanych przepisów prawa, obsługi programów finansowo-księgowych, komputera oraz celów zawodowych kandydata. Zastosowano punktową skalę oceny kandydata (0-10 pkt od każdego członka komisji). W wyniku przeprowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej trzej kandydaci otrzymali kolejno 28, 24 i 21 punktów, dwaj pozostali, w tym skarżący – 17 i 14 punktów, które stanowiły (winny stanowić) sumę punktów przyznanych wg. karty oceny kandydatów zawierającej bliżej nieopisane kolumny z przyporządkowanymi punktami. Niezależnie od okoliczności, że suma punktów przyznanych przez wszystkich członków Komisji wskazana w zestawieniu zbiorczym nie zgadza się – w przypadku trzech kandydatów, w tym skarżącego – z sumą punktów zawartych w poszczególnych kartach oceny kandydatów, wskazać należy, że ani z ww. kart oceny kandydatów, ani z protokołu nie wynika konkretnie, za co poszczególni kandydaci otrzymali konkretne punkty, co zdecydowało o ich przyznaniu w takim zakresie, dlaczego skarżącemu nie przyznano punktów w maksymalnej wysokości. Brak wymaganego uzasadnienia przyznanych punktów i dokonanego wyboru w protokole z przeprowadzonego wyboru, czyni ten protokół w zasadzie nieprzydatnym w kontekście celu jego sporządzenia oraz jakiejkolwiek możliwości weryfikowania czynności Komisji pod kątem zachowania zasad konkurencyjności, jej obiektywizmu i transparentności procedury naboru. Kończąca procedurę naboru czynność polegająca na sporządzeniu przez Prezydenta Miasta informacji o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru, poza jednym zdaniem wskazującym, który kandydat został wybrany i że wykazał się on najlepszym poziomem wiedzy niezbędnej do prawidłowego wykonywania obowiązków na ww. stanowisku, co gwarantuje prawidłowe wykonywanie zadań na przedmiotowym stanowisku, również nie zawiera wymaganego przepisem art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy uzasadnienia dokonanego wyboru. Zaniechanie sporządzenia wyczerpującego uzasadnienia dokonanego wyboru uniemożliwia poznanie motywów, które zdecydowały o wyniku naboru i stoi w oczywistej sprzeczności także z zasadami określonymi w art. 11 ust. 1 ustawy i zasadą transparentności działania instytucji publicznych. Podsumowując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że objęta skargą czynność organu została podjęta z istotnym naruszeniem obowiązujących przepisów ustawy o pracownikach samorządowych, w szczególności art. 11 ust. 1, art. 14 ust. 2 pkt 4 i art. 15 ust. 2 pkt 4, co uzasadniało stwierdzenie jej bezskuteczności, o czym orzeczono na mocy art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Prezydent Miasta S., zaskarżając go w całości i zarzucając mu: – naruszenie prawa materialnego, a mianowicie: 1. art. 11 ust. 1 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1282) poprzez błędne przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że organ naruszył zasadę otwartości i konkurencyjności naboru w sytuacji gdy ogłoszenie o wolnym stanowisku urzędniczym, reguły działania komisji przeprowadzającej nabór oraz zakres i sposób upowszechnienia informacji o wynikach naboru odpowiadały prawu, 2. art. 14 ust. 2 pkt 4 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że w protokole z przeprowadzonego naboru kandydatów nie zawarto wyczerpującego uzasadnienia, w sytuacji gdy przepis art. 14 ust. 2 pkt 4 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych nie reguluje pojęcia "wyczerpujące uzasadnienie" a nakazuje sporządzenie uzasadnienia, bez precyzowania jakie elementy ma zawierać uzasadnienie, 3. art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że informacja o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru nie zawiera wymaganego ww. przepisem uzasadnienia dokonanego wyboru, w sytuacji gdy przepis ten nie precyzuje elementów tego uzasadnienia, a przyjęcie że uzasadnienie to jest niewyczerpujące nie znajduje odzwierciedlenia w brzmieniu przepisu art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych – naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez błąd w ustaleniach faktycznych i wskazaniu w uzasadnieniu wyroku, że suma punktów (zestawienie zbiorcze) jakie uzyskali kandydaci w naborze nie zgadza się z ilością punktów przyznanych przez poszczególnych członków Komisji ds. naboru na wolne stanowisko urzędnicze podinspektora ds. ewidencji należności podatkowych gminy w Wydziale Księgowości, w sytuacji gdy z akt postępowania przedłożonych przez organ wynika, że suma punktów w zestawieniu zbiorczym jest prawidłowa. Wskazując na powyższe zarzuty, organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi. Nadto organ wniósł o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa prawnego oraz zrzekł się przeprowadzenia rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono, że przedmiotowe postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone w sposób gwarantujący równe szanse wszystkim uczestnikom postępowania rekrutacyjnego. W toku postępowania rekrutacyjnego ustalone i ogłoszone reguły były jednakowe dla wszystkich kandydatów i nie ulegały zmianie. Uzasadnienie wyboru, zamieszczone w protokole z 1 sierpnia 2019 r. odzwierciedla stanowisko komisji co do umiejętności najlepszego kandydata, wskazuje że kandydatka wykazała się najlepszym poziomem wiedzy niezbędnej do prawidłowego wykonywania obowiązków. Tymczasem ustalenia Sądu pierwszej instancji są błędne, gdyż w aktach postępowania uzupełnionych w piśmie organu z 12 listopada 2019 r. skarżący kasacyjnie przedłożył karty ocen wszystkich członków komisji. Z kart tych, odmiennie niż ustalił to Sąd pierwszej instancji, wynika iż ilość przyznanych punktów, a następnie ich sumowanie jest prawidłowe. W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie wyjaśnić należy, iż przedmiotowa sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), gdyż pełnomocnik strony wnoszącej skargę kasacyjną – w oparciu o art. 176 § 2 P.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a pozostałe strony nie zażądały jej przeprowadzenia. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Oceniając niniejszą skargę kasacyjną w powyższych granicach, podkreślić za Sądem pierwszej instancji należało, że postępowanie w sprawie naboru na stanowisko urzędnicze w jednostce samorządu terytorialnego prowadzone na podstawie przepisów ustawy o pracownikach samorządowych posiada postać sformalizowanego postępowania rekrutacyjnego opartego na zasadach otwartości, jawności i przejrzystości. Nadto celem przeprowadzenia naboru na stanowiska urzędnicze w samorządzie terytorialnym jest również realizacja postulatu zapewnienia zawodowego, rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe, do czego winien się przyczynić dobór kadr urzędniczych według kryteriów merytorycznych. Mamy tu zatem do czynienia z konkurencyjnością naboru, a więc cechą, która ma doprowadzić do wyłonienia najlepszego kandydata do pracy (por. D. Chaba, Koncepcja osiągnięcia efektywnego naboru pracowników samorządowych jako intencja zmian ustawowych, PPP 2018, nr 7-8, s. 12-27). Zasada otwartości oznacza, że do konkursu mogą przystąpić wszyscy zainteresowani, z kolei zasada jawności określa obowiązek ogłaszania niektórych informacji z naboru, bądź też na traktowaniu ich jako informacji publicznej w rozumieniu ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (por. S. Płażek, Nabór na stanowiska urzędnicze w samorządzie terytorialnym - uwagi krytyczne, PPP 2012, nr 3, s. 38-70). Natomiast zasada przejrzystości oznacza, że postępowanie jest prowadzone według jasnych reguł pozwalających ocenić na ile proces rekrutacji zapewnił zatrudnienie najlepszego kandydata. Postępowanie w sprawie rekrutacji jest prowadzone na podstawie przepisów określonych w rozdziale II ustawy o pracownikach samorządowych. Z postępowania sporządza się protokół, który zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy zawiera: 1) określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki; 2) liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne; 3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru; 5) skład komisji przeprowadzającej nabór. Sporządzenie protokołu o wskazanej treści poprzedza opublikowanie zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy informacji o wynikach naboru. Informacja o wynikach naboru jest zamieszczona na tablicy ogłoszeń jednostki, w której przeprowadzana jest rekrutacja oraz Biuletynie Informacji Publicznej. Powyższe rozwiązania mają zapewnić przejrzystość postępowania w sprawie naboru, tak aby były wiadome przesłanki jakimi kierowała się jednostka samorządu terytorialnego, zatrudniająca określoną osobę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2021 r. sygn. akt III OSK 3686/21 – orzeczenie jest dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazując na powyższe, jako niezasadny należało ocenić zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. Przede wszystkim zauważyć trzeba, że przepis ten jako samodzielna podstawa kasacyjna może być skutecznie postawiony tylko w dwóch przypadkach, tj. gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie oraz gdy w ramach przedstawiania stanu sprawy sąd pierwszej instancji nie wskaże, jaki i dlaczego stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania, co w okolicznościach niniejszej sprawy nie miało miejsca. Wskazując bowiem, że skarżący otrzymał sumę 14 punktów, Sąd pierwszej instancji słusznie wskazał, że suma ta nie odpowiada punktom zawartym w poszczególnych kartach oceny kandydatów. Konkluzja taka znajduje swoje potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy. I chociaż istotnie organ do pisma z 12 listopada 2019 r. przesłanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie załączył kopie trzech kart oceny kandydatów, z których wynika suma uzyskanych przez skarżącego 14 punktów, to jednak nie budzi wątpliwości, że w aktach administracyjnych kart tych nie było. Przyznał zresztą to sam organ w ww. piśmie stwierdzając, że "podczas kompletowania akt sprawy do Sądu omyłkowo załączono kserokopię karty oceny tylko jednego członka komisji (w trzech egzemplarzach) zamiast karty wypełnionej przez każdego z trzech członków". Niemniej jednak zauważyć trzeba, że sposób liczenia ww. punktów był w ocenie Sądu pierwszej instancji wadliwy nie tylko z uwagi na matematyczny sposób ich obliczenia, ale również z uwagi na brak przejrzystości ich przyznania. Słusznie bowiem zauważył Sąd, że ani z kart oceny kandydatów, ani protokołu nie wynika konkretnie, za co poszczególni kandydaci otrzymali konkretne punkty, co decydowało o ich przyznaniu i jakiej konkretnie wielkości. Wątpliwości tych również nie usunęło przywołane powyżej pismo z 12 listopada 2009 r., z którego nawet nie wynika kiedy załączone karty zostały sporządzone i przez kogo. Nie pozwala to usunąć wątpliwości, czy zostały one sporządzone ex-post czy też w toku postępowania konkursowego. Zarzut ten należy zresztą również skierować do kart załączonych do akt administracyjnych sprawy, skoro ich treść nie pozwalała na bezsprzeczną ocenę, do którego członka komisji należy ww. karta jak również że w rzeczywistości, że była to jedna i ta sama, powielona karta, co wyjaśniono dopiero w toku postępowania sądowego. Taki sposób prowadzenia dokumentacji konkursowej słusznie doprowadził Sąd pierwszej instancji do zakwestionowania zasady przejrzystości prowadzonego konkursu. Trafnie przy tym zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji na nieprzydatność w kontekście sporządzenia i weryfikacji protokołu z przeprowadzonego naboru na wolne stanowisko urzędnicze, który również poza wskazaniem ogólnych warunków przeprowadzonego konkursu nie odnosi się w żaden sposób do konkretnych osób biorących w nim udział. Wymóg natomiast zawarcia w protokole "wyczerpującego uzasadniania dokonanego wyboru" (art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych) należy odnosić nie tyle do przesłanki ustawowej, jak chce tego skarżący kasacyjnie, ale zasad otwartości, jawności i przejrzystości wymaganych w postępowaniu rekrutacyjnym na stanowisko urzędnicze w administracji samorządowej. Przyjęcie, że wystarczyłoby zawarcie jakiegokolwiek uzasadnienia, w szczególności nie pozwalającego na weryfikację przyjętych kryteriów niweczyłoby te zasady. Podobnie, uznanie w rozpoznawanej skardze kasacyjnej, że skoro przepis art. 15 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy nie precyzuje elementów tego uzasadnienia, dawałoby to organowi niejako pełną swobodę w jego kształtowaniu, bez uwzględnienia powyższych zasad postępowania rekrutacyjnego. Dlatego też ograniczenie protokołu jedynie do wskazania uzyskanej łącznej liczby punktów oraz zastosowanej metody i technik naboru, bez jakiegokolwiek powiązania ich z osobami kandydatów i przedstawianych przez nich umiejętności słusznie zostało zakwestionowane przez Sąd pierwszej instancji jako naruszające zasady konkurencyjności, obiektywności i transparentności procedury naboru. Ten sposób działania organu w istocie uniemożliwił poznanie powodów, dla których na stanowisko urzędnicze został wybrany konkretny kandydat. Z tych też przyczyn jako niezasadne należało ocenić zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj. art. 11 ust. 1, art. 14 ust. 2 pkt 4 i art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 2 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. Odnośnie do zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia prawnego za pomoc prawną udzieloną z urzędu wyjaśnić należy, że wynagrodzenie to należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 P.p.s.a.