I SA/Po 586/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie WSA Katarzyna Nikodem (spr.) WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi A. S.A. w [...] na postanowienie Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...],[...], [...], [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora [...] na rzecz skarżącej A. S.A. w [...] kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Pismem z [...] października 2020 r. firma A S.A. (dalej zwana również skarżącą lub spółką dzieloną) oraz firma A sp. z o.o. (zwana dalej spółką przejmującą) złożyły wspólny wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ordynacji podatkowej, podatku dochodowego od osób prawnych, podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych podziału spółki przez wydzielenie. We wniosku jako zainteresowaną będącą stroną postępowania wskazano skarżącą. Przedstawiając opis zdarzenia przyszłego, wskazano, że skarżąca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Skarżąca jest również czynnym podatnikiem VAT. Do tej samej grupy kapitałowej do której należy skarżąca (będącą spółką dzieloną), należy również firma A sp. z o.o. (będąca spółką przejmującą). Spółka przejmująca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka dzielona i spółka przejmująca działają w ramach grupy kapitałowej zajmującej się świadczeniem usług telekomunikacyjnych, m. in. z zakresu dostarczania Internetu w technologii światłowodowej. Spółka dzielona prowadzi również działalność operacyjną w tym zakresie - jest właścicielem infrastruktury sieciowej, w oparciu o którą świadczy usługi na rzecz klientów końcowych. Grupa, w ramach której działają spółka dzielona oraz spółka przejmująca, planuje przeprowadzić reorganizację swojej struktury w taki sposób, by spółki świadczące usługi telekomunikacyjne na rzecz klientów końcowych oraz zajmujące się produkowaniem i reemisją treści (np. programy telewizyjne) utworzyły pion operacyjny, natomiast pozostałe spółki koncentrowałyby się na zarządzaniu i rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej w ramach pionu infrastrukturalnego. W tym celu grupa planuje podjąć szereg kroków mających na celu wyodrębnienie dwóch pionów odpowiedzialnych za dany rodzaj działalności. Na czele każdego z pionów ma stanąć inny podmiot, będący właścicielem pozostałych spółek działających w ramach danego pionu. Obecnie spółka dzielona posiada udziały zarówno w spółkach z pionu operacyjnego, jak i infrastrukturalnego. Udziały w innych spółkach pionu infrastrukturalnego posiadają także inne podmioty z grupy, w tym w szczególności [...] Fundusz Inwestycyjny [...], który zgodnie z założeniami grupy ma zostać zlikwidowany w 2021 r. Do podziału grupy na dwa segmenty dojdzie w rezultacie szeregu czynności reorganizacyjnych, jednak kluczową czynnością pozwalającą na dokonanie wyodrębnienia, o którym mowa powyżej, będzie dokonanie planowanego podziału spółki dzielonej przez wydzielenie w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 505 ze zm. – dalej w skrócie: "k.s.h."). W wyniku podziału dojdzie do wydzielenia działalności operacyjnej spółki dzielonej do spółki przejmującej. Jednocześnie spółka dzielona będzie kontynuować swą działalność w pozostałym zakresie, tj. działalność infrastrukturalną oraz działalność w zakresie wsparcia operacyjno-organizacyjnego (realizowaną odpowiednio przez Dział Operatora Infrastruktury oraz Dział Wsparcia Organizacyjnego). Podział stanie się skuteczny z dniem jego rejestracji przez sąd rejestrowy. Wnosząc o wydanie interpretacji, szczegółowo przedstawiono opis zdarzenia przyszłego, w tym obszernie opisano zespół składników majątkowych i niemajątkowych przenoszony do spółki przejmującej w ramach podziału. Na tle tak przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego skarżąca zwróciła się do organu z [...] pytaniami w zakresie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm. – dalej w skrócie: "O.p."), ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm. – dalej w skrócie: "ustawa o PDOP"), ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm. – dalej w skrócie: "ustawa o PDOF"), ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm. – dalej w skrócie: "ustawa o PTU"). Pierwsze z pytań dotyczyło przepisów Ordynacji podatkowej, czy zarówno majątek pozostający w spółce dzielonej (tj. Dział Operatora Infrastruktury wraz z Działem Wsparcia Organizacyjnego), jak i majątek wyodrębniony przez spółkę dzieloną (tj. Dział Dostawcy Usług), który w ramach podziału zostanie wydzielony do spółki przejmującej będą stanowić zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 93c O.p. Drugie pytanie wiązało się z pierwszym, zapytano bowiem, czy jeśli stanowisko zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe, to czy w związku z planowanym podziałem spółki dzielonej przez wydzielenie, który zostanie przeprowadzony w trybie art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h., spółka przejmująca wstąpi z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki spółki dzielonej pozostające w związku z przydzielonym w planie podziału majątkiem, a więc spółka przejmująca będzie ponosiła wyłączną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe związane z Działem Dostawcy Usług nieskonkretyzowane przed dniem wydzielenia (tzw. "stany otwarte"), natomiast spółka dzielona będzie odpowiedzialna za zobowiązania podatkowe związane z Działem Dostawcy Usług skonkretyzowane przed dniem wydzielenia (tzw. "stany zamknięte")? Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pismem z [...] grudnia 2020 r. wezwał skarżącą m. in. do uzupełnienia wniosku w zakresie dotyczącym O.p. poprzez: 1) jednoznaczne wskazanie, czy zarówno wydzielane składniki majątku spółki dzielonej, jak i składniki pozostające w spółce dzielonej, stanowią "zorganizowaną część przedsiębiorstwa"; 2) przeformułowanie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 w taki sposób, aby nie dotyczyło ono kwestii uznania wydzielanych składników majątku spółki dzielonej, jak i składników pozostających w spółce dzielonej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 93c O.p.; 3) Przeformułowanie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, w taki sposób aby nie było ono uzależnione od uznania ww. składników majątkowych za zorganizowane części przedsiębiorstwa na gruncie O.p.; 4) przeformułowanie/doprecyzowanie własnego stanowiska wnioskodawcy w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2, adekwatnie do odpowiedzi na ww. pkt 1-3 wezwania. Pismem z [...] stycznia 2021 r. skarżąca odniosła się do wezwania organu i odmówiła zmiany treści pytania pierwszego. Skarżąca wskazała, że treścią interpretacji może być pojęcie niezdefiniowane w O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z [...] lutego 2021 r., nr [...], [...], [...], [...] pozostawił wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego bez rozpatrzenia. W ocenie organu analiza uzupełnienia wniosku, pozwalała stwierdzić, że mimo złożenia obszernych wyjaśnień braki formalne wniosku nie zostały uzupełnione w sposób pozwalający na jego rozpatrzenie. W ocenie organu skarżąca nie wyjaśniła, czy zarówno wydzielane składniki majątku spółki dzielonej, jak i składniki pozostające w spółce dzielonej, stanowią "zorganizowane części przedsiębiorstwa". Nie przeformułowano również pytania nr 1 w taki sposób, aby nie dotyczyło ono kwestii uznania wydzielanych składników majątku spółki dzielonej, jak i składników pozostających w spółce dzielonej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 93c O.p., jak również pytania nr 2 w taki sposób, aby nie było ono uzależnione od uznania ww. składników majątkowych za zorganizowane części przedsiębiorstwa na gruncie O.p. W uzupełnieniu wniosku nie przeformułowano także własnego stanowiska w sprawie, w zakresie pytania nr 1 i 2 adekwatnie do wezwania organu. W ocenie Dyrektora na gruncie tak sformułowanego uzupełnienia wniosku nie jest możliwe wydanie interpretacji indywidualnej w żądanym zakresie. O.p. nie definiuje pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ani nie odwołuje się w tym zakresie do innych aktów prawnych. W związku z powyższym organ nie może wypowiedzieć się w kwestii, która nie została uregulowana w akcie prawnym. Organ zaznaczył, że wspólny wniosek o wydanie interpretacji jest oceniany całościowo i w związku z tym powinien spełniać wszystkie wymogi formalne. Wobec niemożności określenia, czy w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym dojdzie do sukcesji podatkowej po stronie spółki przejmującej, nie jest również możliwa ocena na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od towarów i usług podatkowo-prawnych skutków zdarzeń, jakie zaistnieją po dokonanym podziale przez wydzielenie. Pismem z [...] lutego 2021 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz wydanie interpretacji indywidualnej zgodnie z wnioskiem. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r., nr [...], [...], [...], [...] utrzymał w mocy postanowienie z [...] lutego 2021 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ zauważył m. in., że w sformułowanym pytaniu odnoszącym się do art. 93c O.p. zarówno w odniesieniu do składników majątku spółki dzielonej jak i składników pozostających w tej spółce wyrażono wątpliwość dotyczącą uznania, czy wskazane Działy stanowią zorganizowane części przedsiębiorstwa. W tym kontekście podtrzymano pogląd, że skoro pytanie dotyczące O.p. nie dotyczy kwestii, czy zespoły wskazanych we wniosku składników majątku stanowią zorganizowane części przedsiębiorstwa na gruncie ustawy o PDOP, ustawy o PTU, to organ nie jest uprawniony ani zobowiązany do ich interpretacji, również poprzez odwołanie się do innych przepisów dla potrzeb interpretacji pojęcia "zorganizowana część przedsiębiorstwa" na gruncie O.p. W kontekście polecenia przeformułowania pytania oznaczonego we wniosku nr 2, w taki sposób aby nie było ono uzależnione od uznania składników majątkowych za zorganizowane części przedsiębiorstwa na gruncie O.p., wskazano, że w nowo sformułowanym pytaniu ponownie odniesiono się do pytania nr 1 oraz do art. 93 O.p. W konsekwencji odpowiedź na pytanie nr 2 była w dalszym ciągu uzależniona od odpowiedzi na pytanie nr 1. Podtrzymano również stanowisko co do tego, że brak możliwości rozpatrzenia wniosku w zakresie dotyczącym O.p., tj. w części istnienia sukcesji podatkowej po stronie spółki przejmującej, skutkuje koniecznością pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia także w pozostałym zakresie. Wobec niemożności określenia, czy w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym dojdzie do sukcesji podatkowej po stronie spółki przejmującej, nie jest również możliwa ocena także na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, podatku dochodowego od osób fizycznych, czy podatku od towarów i usług podatkowo-prawnych skutków zdarzeń, jakie zaistnieją po dokonanym podziale przez wydzielenie. Od powyższego rozstrzygnięcia złożono skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego. Wniesiono o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu pierwszej instancji. Ponadto wniesiono o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz o skierowanie sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: I) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie: 1) art. 14g § 1 w zw. z art. 14r § 5 oraz art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p. poprzez ich błędne zastosowanie prowadzące do utrzymania w mocy postanowienia organu pierwszej instancji o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku wspólnego z [...] października 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo spełnienia warunków prawnych oraz istnienia podstaw do wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego; 2) art. 14b § 1 w zw. z art. 14r § 5 O.p. poprzez niewydanie interpretacji prawa podatkowego na wniosek skarżącej, pomimo spełnienia wszystkich warunków uregulowanych w przepisach prawa; 3) art. 120 w zw. z art. 14h O.p. oraz art. 7 Konstytucji RP poprzez dokonane bez podstawy prawnej pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku wspólnego z [...] października 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, a w konsekwencji naruszenie zasady legalizmu; 4) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. poprzez nieuzasadnioną odmowę wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z wnioskiem spółki, a tym samym naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych; 5) art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia pierwszej instancji, podczas gdy powinno ono zostać uchylone; II) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 93c § 2 O.p. poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do nieuprawnionego uznania, że użyte w tym przepisie określenie "zorganizowana część przedsiębiorstwa" nie podlega wykładni i nie może być interpretowane przez organ, co w konsekwencji doprowadziło do pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku spółki o wydanie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W ocenie Sądu skarga jest zasadna. Rozważania co do meritum należy rozpocząć od wyjaśnienia specyfiki indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz postępowania, w ramach którego są one wydawane. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Specyfika postępowania interpretacyjnego polega na tym, że interpretacja indywidualna jest wydawana wyłącznie na wniosek podmiotu zainteresowanego, zgodnie zaś z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ interpretacyjny, wydając interpretację, dokonuje wykładni przepisów prawa podatkowego na potrzeby przedstawionego przez zainteresowanego stanu faktycznego lub też zdarzenia przyszłego. Zgodnie bowiem z art. 14c § 1 O.p., interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Treść wskazanych przepisów nie pozostawia wątpliwości, że specyfika postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej polega m.in. na tym, że organ podatkowy związany jest stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym przedstawionym przez wnioskodawcę. Jedyną możliwością ingerencji w przedstawiony przez wnioskodawcę opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego jest prawo organu do wezwania wnioskodawcy w oparciu o art. 14h w zw. z art. 169 O.p., do uzupełnienia jego opisu, w sytuacji gdy nie pozwala on na niebudzące wątpliwości zastosowanie przepisów materialnego prawa podatkowego. W świetle art. 14b § 1 i art. 14c § 1 O.p. to przepis prawa, a nie stan faktyczny ma być przedmiotem interpretacji, gdyż organy podatkowe nie są uprawnione do dowodowego ustalania i weryfikowania stanu faktycznego dochodzonej przez wnioskodawcę interpretacji indywidualnej [tak: wyrok NSA z 5 maja 2015 r., II FSK 918/13]. Omawiając instytucję indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego należy dodatkowo wskazać na definicję legalną przepisów prawa podatkowego. Zgodnie z art. 3 pkt 2 O.p., ilekroć w ustawie jest mowa o: przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Z kolei przez ustawy podatkowe zgodnie z art. 3 pkt 1 O.p. należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. W kontekście omówionej powyżej specyfiki postępowania, w ramach którego wydawane są interpretacje indywidualne Sąd podziela twierdzenia skarżącej, że brak definicji legalnej "zorganizowanej części przedsiębiorstwa" na gruncie przepisów O.p. nie oznacza braku możliwości uzyskania interpretacji indywidualnej. Takiej normy nie przewidują obowiązujące przepisy. Jak wynika z postanowień przytoczonego art. 14b § 3 O.p. do obowiązku składającego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej należy wyczerpujące przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Kwestia tego, czy w realiach niniejszej sprawy zarówno wydzielane składniki majątku spółki dzielonej, jak i składniki pozostające w spółce dzielonej, stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 93c O.p. stanowi ocenę prawną przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie zaś element samego zdarzenia przyszłego. Żaden z przepisów O.p. nie obliguje podmiotu występującego z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej do jednoznacznego przesądzania na gruncie opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego tego, czy określone masy majątkowe odpowiadają pojęciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 93c O.p Nie może przy tym budzić wątpliwości, że art. 93c O.p. stanowi jako przepis ustawy podatkowej przepis prawa podatkowego, w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p., z uwagi na co może on stanowić przedmiot wykładni w ramach postępowania poprzedzającego wydanie interpretacji indywidualnej, na tle przedstawionego przez zainteresowane opisu zdarzenia przyszłego. W kontekście wezwania organu z [...] grudnia 2020 r. wskazać należy, że w trybie żądania uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Elementy te organ podatkowy powinien precyzyjnie wskazać w wezwaniu, wyjaśniając, dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu podatkowego w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wymaga podkreślenia, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki na podstawie, którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie [tak: wyrok NSA z 15 maja 2018 r., II FSK 1127/16]. Przez "wyczerpujące przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego", o którym mowa w art. 14b § 3 O.p. należy rozumieć taki opis zaistniałego stanu faktycznego lub też zdarzenia przyszłego, który odnosi się do wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia norm materialnego prawa podatkowego mogących znajdować zastosowanie w realiach przedstawionej sytuacji. Ocena, czy w realiach konkretnej sprawy wnioskodawca wywiązał się z obowiązku wyczerpującego przedstawienia opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego musi być dokonywana w ścisłym powiązaniu z przepisami prawa materialnego, o których dokonanie interpretacji zwraca się wnioskodawca. Również w orzecznictwie dostrzega się, że związek pomiędzy normą prawa podatkowego, która ma być "zastosowana" wyznacza zakres niezbędnych ("wyczerpujących") danych jakie we wniosku o udzielenie interpretacji obowiązany jest zawrzeć zainteresowany [tak: wyrok WSA w Łodzi z 27 sierpnia 2015 r., I SA/Łd 622/15]. Skonstatować zatem należy, że obowiązkiem występującego z wnioskiem o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest przedstawienie takiego opisu stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego, który pozwala na ustalenie wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia norm materialnego prawa podatkowego stanowiących przedmiot interpretacji, umożliwiając ich zastosowanie do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wezwanie spółki o uzupełnienie wniosku poprzez przesądzenie przez pytającego, czy wymienione składniki stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie stanowi uzupełnienia stanu faktycznego, ponieważ pytająca spółka dąży do uzyskania oceny, czy na gruncie wskazanych przepisów wymienione składniki może uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Sąd podziela stanowisko strony, że brak definicji legalnej pojęcia "zorganizowanej części przedsiębiorstwa" na gruncie przepisów O.p. nie jest przeszkodą do wydania interpretacji. Wręcz przeciwnie, skoro przepis art. 93c O.p. reguluje kwestię wstąpienia w prawa i obowiązki przy podziale osoby prawnej i odnosi się do pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, to organ jest obowiązany dokonać interpretacji przepisu, łącznie z pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jeśli pytający ma wątpliwości, czy wymienione składniki stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa na gruncie wskazanego przepisu podatkowego. . W toku powtórnego postępowania obowiązkiem organu będzie uwzględnienie przedstawionej powyżej wykładni prawa oraz dokonanie przez jej pryzmat powtórnej oceny wniosku o wydanie interpretacji z uwzględnieniem złożonych do tej pory przez skarżącą wyjaśnień pod kątem dopuszczalności jego merytorycznego rozpoznania. W kontekście wniosku skargi o stwierdzenie nieważności zapadłych w sprawie postanowień, należy wskazać, że art. 247 O.p. nie znajduje z uwagi na treść art. 14h tego aktu zastosowania w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych [por. wyrok WSA w Warszawie z 26 czerwca 2020 r., III SA/Wa 2445/19]. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzeczono jak w pkt I. sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 4 i 2 powołanego ostatnio aktu. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł, równowartość opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa procesowego w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie [...]zł należne na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z poz. 1687).