I SA/Wr 1350/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie czynności egzekucyjnej w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE W rozpatrywanej sprawie skarżący w skardze na oznaczone w sentencji postanowienie, zawnioskował jednocześnie o wstrzymanie wykonania zajęcia emerytury. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast zgodnie z art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. A. P. składając skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, złożył również wniosek "o wstrzymanie wykonania zajęcia emerytury" co wskazuje, że intencją skarżącego jest, by faktycznie Sąd wstrzymał czynności egzekucyjne, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych, wskazując na wymienione wyżej okoliczności, tj. nie wskazał na możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04; niepubl.). Warto dodać, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (tak też II FSK 1134/11 postanow. NSA W-wa 2011-05-25 LEX nr 795341). Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i art. 135 p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.