II OZ 970/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 712/08 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE W dniu 7 listopada 2008 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] września 2008 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do wniesienia skargi - z uwagi na nieprawidłowe doręczenie zaskarżonej decyzji. Przedmiotowy wniosek, na rozprawie przed Sądem w dniu 30 grudnia 2008r., uzupełnił pełnomocnik skarżącego - R. S. (żona), wskazując, iż małżonkowie nie otrzymali od listonosza awiza oraz, że nie posiadają skrzynki na listy. Natomiast o wydaniu decyzji małżonkowie S. dowiedzieli się dopiero będąc w dniu 7 listopada 2008r. w siedzibie organu odwoławczego. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przywrócił A. S. termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Wobec podniesionej przez pełnomocników skarżącego okoliczności braku skrzynki oddawczej Sąd stwierdził, że nie można uznać doręczenia przesyłki zawierającej decyzję za skuteczne, co przesądza o braku winy w uchybieniu przez skarżącego terminowi do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r., II OZ 395/09 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach, uchylił w/w postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na potrzebę wyjaśnienia faktycznego miejsca pozostawienia awizo - w oparciu o reklamację u operatora wykonującego usługi doręczania listów poleconych. Wyrażono jednocześnie pogląd, iż twierdzenie skarżącego o nieposiadaniu skrzynki pocztowej nie stanowi samo w sobie przesłanki uznania doręczenia zastępczego za nieskuteczne. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, po ponownym rozpoznaniu sprawy, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd - kierując się zaleceniami zawartymi w przywołanym powyżej postanowieniu z dnia 12 maja 2009 r., zarządzeniem z dnia 1 lipca zwrócił się do organu odwoławczego o wyjaśnienie, w oparciu o reklamację u operatora wykonującego usługi doręczania listów poleconych, faktycznego miejsca pozostawienia awizo dot. przesyłki zawierającej decyzję tego organu z dnia [...] września 2008 r., przeznaczonej dla skarżącego. W odpowiedzi Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach nadesłał pismo Zastępcy Dyrektora Oddziału Rejonowego ds. Sieci i Operacji Poczty Polskiej Centrum Poczty Oddział Rejonowy w Kielcach, z którego wynika, iż w rzeczywistości, po bezskutecznej próbie doręczenia przedmiotowej przesyłki pod adresem [...], listonosz umieścił zawiadomienie o nadejściu przesyłki w drzwiach mieszkania adresata. Tym samym - zgodnie z zaleceniami Naczelnego Sądu Administracyjnego - zostało wyjaśnione faktyczne miejsce pozostawienia awizo, wobec czego doręczenie zastępcze, dokonane w trybie art. 44 k.p.a. i spełniające wszystkie warunki tego przepisu, należy uznać za skuteczne. Sąd podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż twierdzenia o nieposiadaniu przez skarżącego skrzynki pocztowej nie stanowią same w sobie przesłanki uznania doręczenia zastępczego za nieskuteczne. Znamienne jednocześnie pozostaje - co zauważył Naczelny Sąd Administracyjny - iż poza omawianym przypadkiem zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i sądowoadministracyjnego nie występowały jakiekolwiek problemy z doręczaniem pism na adres [...]. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Na powyższe postanowienie A. S. wniósł zażalenie, zarzucają naruszenie art. 86 § 1 i 87 § 2 p.p.s.a., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Podniesiono, że pismo Zastępcy Dyrektora Oddziału Rejonowego ds. Sieci i Operacji Poczty Polskiej Centrum Poczty Oddział Rejonowy w Kielcach jest sprzeczne z adnotacją doręczyciela z dnia 19 września 2008 r., iż zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki umieszczono w skrzynce pocztowej adresata. Pismo Zastępcy Dyrektora Poczty nie zostało poparte żadnym dokumentem wobec czego nie jest wiarygodne tym bardziej, że od daty awizowania z dnia 19 wrześnie 2008 r. do obecnej chwili upłynął prawie rok czasu. Skarżący podniósł, że doręczyciel myli mieszkania A. S. i M. S. , które są położone w budynkach o zabudowie bliźniaczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze oraz wzgląd na okoliczności sprawy niniejszej należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na jego brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi tak jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a. Kwestią sporną i mającą podstawowe znaczenie w sprawie niniejszej jest ustalenie czy skarżącemu została prawidłowo doręczona decyzja Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] września 2008 r., ponieważ z twierdzenia o nieprawidłowym jej doręczeniu skarżący wywodzi przyczynę niezawinionego uchybienia terminu do wniesienia skargi. Należy w związku z powyższym zauważyć, że zgodnie z art. 44 § 2 k.p.a. zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Sprawa niniejsza była już raz przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 lutego 2009 r. o przywróceniu terminu do wniesienia skargi oraz wskazał na potrzebę wyjaśnienia faktycznego miejsca pozostawienia awizo. Powyższa okoliczność została wyjaśniona dostatecznie w piśmie Zastępcy Dyrektora Oddziału Rejonowego ds. Sieci i Operacji Poczty Polskiej Centrum Poczty Oddział Rejonowy w Kielcach, z którego wynika, że po bezskutecznej próbie doręczenia przedmiotowej przesyłki, listonosz umieścił zawiadomienie o nadejściu przesyłki w drzwiach mieszkania adresata. Z powyższego pisma wynika zatem, że decyzja Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] września 2008 r. została skutecznie doręczona ponieważ zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 44 § 2 k.p.a. pozostawiono zawiadomienie o nadejściu przesyłki (decyzji) na drzwiach adresata a pomimo dwukrotnego jej awizowania nie została ona podjęta. w terminie określonym w art. 44 § 2 k.p.a. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu należy wskazać, że Sąd nie znalazł uzasadnionych podstaw do podważenia wiarygodności ustaleń zawartych w piśmie Dyrektora Poczty. Co prawda fakty ustalone w powyższym piśmie stoją w sprzeczności z adnotacją listonosza na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, że zawiadomienie o przesyłce pozostawiono w skrzynce pocztowej ale wobec podniesionej przez skarżącego okoliczności braku skrzynki pocztowej adnotacja listonosza nie zasługuje za uznanie ją za wiarygodną tym bardziej, że w piśmie Dyrektora Poczty wskazano, że informacja umieszczona na potwierdzeniu odbioru o miejscu pozostawienia przesyłki była nieprawidłowa. Należy również zwrócić uwagę - co zauważył również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 maja 2009 r. - iż poza omawianym przypadkiem zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i sądowoadministracyjnego nie występowały jakiekolwiek problemy z doręczaniem pism na adres skarżącego. Za gołosłowne bo w żaden sposób nie potwierdzone należy uznać natomiast twierdzenie skarżącego jakoby doręczyciel pomylił mieszkania. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2009 r. odmówił A. S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...]września 2008 r., w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.