II OZ 1256/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 797/05 oddalające wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia inwentaryzacji powykonawczej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 797/05, oddalił wniosek T. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z jej skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia inwentaryzacji powykonawczej. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w swoim rozstrzygnięciu wziął pod uwagę, iż w niniejszej sprawie zapadło już wcześniej orzeczenie w przedmiocie przyznania skarżącej prawa pomocy, którym to Sąd zwolnił T. M. od ponoszenia kosztów sądowych, ale nie przyznał jej pełnomocnika z urzędu. Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd I instancji podniósł, że skarżąca nie przedstawiła nowych okoliczności, które mogłyby skutkować odmienną oceną jej sytuacji materialnej niż dokonana w prawomocnym postanowieniu tego Sądu z dnia 30 listopada 2005 r. Sąd zauważył, że renta skarżącej została nieznacznie podwyższona, a także że udział w nieruchomości znacznie zmalał. Sąd I instancji zaznaczył równocześnie, że skarżąca przemilczała, iż na mocy umowy dożywocia, zawartej między nią a synem S., którą to umową przeniosła na niego własność połowy przysługujących jej udziałów w nieruchomości, syn zobowiązał się między innymi do dożywotniego utrzymania skarżącej i jej bliskich poprzez dostarczanie wyżywienia, ubrań, światła, opału, pokrycia kosztów leczenia oraz zakupu leków, a także do comiesięcznego świadczenia na rzecz dożywotników po [...] euro. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca T. M., podnosząc, że Sąd pominął przedstawione przez skarżącą w trakcie postępowania nowe okoliczności, a to: opinię biegłego sądowego o wyrządzonych szkodach w lokalu skarżącej w wysokości [...] zł, niemożności korzystania przez skarżącą z instalacji gazowej i kanalizacyjnej, pogorszeniu stanu zdrowia i powiększeniu kosztów leczenia, o faktycznym uszczupleniu majątku skarżącej z ½ na ¼ udziału w lokalu mieszkalnym, o tym że na wyłącznym utrzymaniu skarżącej znajduje się jej syn. Ponadto skarżąca podniosła, że nigdy nie skorzystała z uprawnienia wynikającego z umowy dożywocia bowiem ze względów oczywistych nie ma takiej możliwości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Ponadto godzi się zauważyć, że co do zasady, strona może w razie zmiany okoliczności złożyć na każdym etapie postępowania ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie zapadło już wcześniej orzeczenie w przedmiocie przyznania skarżącej prawa pomocy, które zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Postanowieniem tym uznano, że sytuacja majątkowa skarżącej spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z ponowną oceną sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącej dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Sąd I instancji uznał bowiem, że zmiana nie nastąpiła w takim stopniu, który upoważniałby Sąd do zmiany prawomocnego orzeczenia. Zarzut skarżącej podniesiony w zażaleniu, że nigdy nie skorzystała z prawa wynikającego z umowy dożywocia, nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca nie przedstawiła wystarczających dowodów pozwalających na uznanie, że z prawa tego nie korzystała i nie korzysta, zaś Sąd wydaje rozstrzygnięcie na podstawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy. Pozostałe okoliczności podniesione w zażaleniu zostały uwzględnione już przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, a zatem nie mogą podważyć prawidłowości tego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.