II SA/Po 688/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym: wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ B. Drzazga UZASADNIENIE P. K. wraz ze skargą wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] 2010 r. nakazująca Z. S., P. K., V. Ł., M. S. i P. S. naprawę elewacji budynku wielorodzinnego mieszkalno-handlowego położonego w W. ul. R., dz. nr [...] poprzez uzupełnienie ubytków w tynku lub wyremontowanie całości elewacji budynku w terminie do dnia 31 maja 2011 r., w części dotyczącej zakresu i terminu obowiązku i orzeczono o obowiązku naprawy zachodniej (frontowej) i południowej elewacji przedmiotowego budynku w terminie do 31 maja 2012 r. i w pozostałym zakresie utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Podniósł, iż wziąwszy pod uwagę nakład środków finansowych związanych z przeprowadzeniem nakazanego remontu, jak również czas trwania niniejszego postępowania w tym zakresie zasadnym jest uniemożliwienie realizacji spornych obowiązków do czasu wydania wyroku w niniejszej sprawie. Późniejsze ewentualne orzeczenie przez Sąd uchylające zaskarżoną i poprzedzająca ją decyzję organu I instancji może zostać już po przeprowadzeniu remontu elewacji przedmiotowego budynku, co niewątpliwie wiąże się z tym, iż odwrócenie skutków przeprowadzonych czynności może okazać się niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Co do przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że chodzi o szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W ocenie Sądu skarżący wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przeprowadzenie robót budowlanych polegających na naprawie dwóch elewacji budynku wielorodzinnego mieszkalno-handlowego położonego w W. przy ul. R. niewątpliwie może prowadzić do sytuacji, w której przywrócenie stanu poprzedniego obiektu w razie wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego - to jest przywrócenie stanu sprzed remontu - będzie się wiązało z poniesieniem znacznych nakładów (finansowych, organizacyjnych), a szczególności może spowodować trudności przywrócenia jego poprzedniego stanu. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, że naprawa dwóch elewacji budynku (zachodniej i południowej), ze względu na m.in. liczne ubytki tynkarskie, wiązać się może z konieczności usunięcia istniejących tynków i położenia nowych. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga