II SA/Sz 1419/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz skarżącej I. M. kwotę [...] zł złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Wojewoda decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] r., nr [...] stwierdzającą, że decyzja nr [...] Starosty [...] z [...] r., znak: AB,[...] uchylająca decyzję nr [...] Starosty [...] z [...] r., znak: [...] zmieniająca decyzję nr [...] Starosty [...] z [...] r., znak: [...] o pozwoleniu na budowę wolno stojącego dwulokalowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr [...], położonej w P. , wraz z decyzjami zmieniającymi: z [...] r., nr [...], znak: [...], z [...] r., nr [...], znak: [...], z [...] r., nr [...], znak: [...], wydana została z naruszeniem art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego. Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi I. M. adwokatowi T. M. w dniu [...] r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych) z pouczeniem o prawie wniesienia od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem Wojewody, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 13 listopada 2017 r. (k. 10 akt sądowych) I. M., reprezentowana przez adwokata T. M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej wyżej ustawy. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej, znajdującego się aktach administracyjnych niniejszej sprawy, decyzja Wojewody z dnia [...] r. zawierająca pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego, została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 października 2017 r., tak więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu, upłynął w dniu 10 listopada 2017 r. (piątek), który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. Tymczasem I. M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, skargę na wyżej wymienioną decyzję wniosła w dniu 13 listopada 2017 r. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. o czym sąd orzekł w pkt I sentencji. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.