Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VII SAB/Wa 62/11

Sądy administracyjne2011-11-10
Sygnatura
VII SAB/Wa 62/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2011-11-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Joanna Gierak-PodsiadłyKrystyna TomaszewskaPaweł Groński

Rozstrzygnięcie

Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński ( spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta m.W. postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. J. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 zł (trzysta siedem złotych pięćdziesiąt groszy), w tym tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 57,50 zł (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy). UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 września 2007 r. adresowanym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego T. K. zwróciła się o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] maja 1983 r. nr [...] wyrażającą zgodę na przeniesienie decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 1979 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego z garażem przy ul. [...] w W. dla K. A. i Z. A. na H. S. Postanowieniem znak [...] z dnia [...] października 2007 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.) przekazał wniosek T. K. Prezydentowi m.W. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r. nr [...] Prezydent m.W. na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku T. K., odmówił wznowienia postępowania. Od powyższej decyzji T. K. wniosła odwołanie. Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania T. K. - uchylił decyzję Prezydenta m.W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I Instancji. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Prezydent m.W. na podstawie art. 151 § 1 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] maja 1983 r. o przeniesieniu pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji T. K. wniosła odwołanie. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania T. K. - uchylił decyzję Prezydenta m.W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I Instancji. Organ I Instancji pismem z dnia 14 grudnia 2009 r. na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał T. K. do uzupełnienia wniosku o wznowienie postępowania poprzez: * uzupełnienie wniosku o dzień, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, * uzupełnienie wniosku o okoliczności stanowiące podstawę do wznowienia postępowania. Pismem z dnia 21 grudnia 2009 r. T. K. udzieliła odpowiedzi na ww. wezwanie, jednocześnie wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa przez wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 7 stycznia 2010 r. w związku z nieuzupełnieniem przez T. K. wniosku o wznowienie postępowania poinformowano wnioskodawczynię, iż wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Pismem z dnia 8 marca 2011 r. T. K. wniosła Wojewody [...] skargę na bezczynność Prezydenta m.W. w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 37 § 2 k.p.a., po zapoznaniu się ze skargą T. K. na bezczynność organu, wyznaczył Prezydentowi m.W. termin 30 dni do rozpatrzenia wniosku T. K. Organ wojewódzki wskazał, iż odpowiedź udzielona wnioskodawczyni pismem z dnia 7 stycznia 2010 r. nie może być uznana za zgodną z procedurą przewidzianą w art. 149 k.p.a. dla trybu wznowieniowego. Pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r. T. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.W. Skarżąc zarzuciła, iż Prezydent m.W. od kilku lat uchyla się od rozpatrzenia jej wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, przekazanego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. znak [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent m.W. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż wniosek T. K. o wznowienie postępowania administracyjnego jest w trakcie rozpatrywania. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 10 listopada 2011 r. pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania w związku z wydaniem przez Prezydenta m.W. decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] odmawiającej na podstawie art. 149 § 3 oraz art. 148 § 1 i 2 k.p.a. - po rozpatrzeniu wniosku T. K. - wznowienia postępowania w sprawie decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] maja 1983 r. nr [...]. Pełnomocnik organu przedłożył kserokopię ww. decyzji wraz z kserokopią zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji przez skarżącą. Ponadto pełnomocnik organu przedłożył kserokopię decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] uchylającej ww. decyzję Prezydenta m.W. z dnia [...] czerwca 2011 r. i umarzającej postępowanie wznowieniowe wszczęte na wniosek T. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ dokona czynności z zakresu administracji publicznej lub wyda akt dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności, ma zastosowanie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowania stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wymienione w pkt 1 i 2. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08 mającej na celu wyjaśnienie przepisów prawnych. Wydanie przez organ aktu lub dokonanie czynności wyłącza możliwość uwzględnienia skargi przez Sąd nawet wówczas, gdy nastąpiło to z naruszeniem terminu przewidzianego w przepisach prawa. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności staje się wówczas bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta m.W. pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r., natomiast z akt sprawy wynika, iż wniosek skarżącej o wznowienie postępowania administracyjnego - przekazany przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. znak [...] - został rozpatrzony przez Prezydenta m.W. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania (vide - k. 97 akt sądowych). Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 cytowanej ustawy.