II SA/Wr 449/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miasta Kamienna Góra z dnia 26 maja 2021 r., nr XL/245/21 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie Osiedla Krzeszowskiego w Kamiennej Górze stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie: - § 9 pkt 3 lit.f w zakresie terenów MW-5 i MW-7; - § 24 ust. 1 pkt 1 we fragmencie: "MW-5"; - § 24 ust. 1 pkt 4 w zakresie terenu MW-7; - § 24 ust. 1 pkt 5 lit.b; - § 24 ust. 3 pkt 1 lit.a tiret piąte i siódme; - § 24 ust. 3 pkt 1 lit.b tiret piąte i siódme; - § 24 ust. 3 pkt 2 lit.c tiret pierwsze w zakresie terenu MW-5 i tiret drugie w zakresie terenu MW-7; - § 24 ust. 3 pkt 2 lit.d tiret drugie; - § 24 ust. 3 pkt 2 lit.e w zakresie terenu MW-7, oraz załącznika graficznego do zaskarżonej uchwały w zakresie terenów MW-5 i MW-7. UZASADNIENIE Skargą nadzorczą z 3 IX 2021 r. Wojewoda Dolnośląski (dalej jako "wojewoda") zakwestionował uchwałę z dnia 26 V 2021 r. ( nr XL/245/21) Rady Miasta Kamienna Góra w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie Osiedla Krzeszowskiego w Kamiennej Górze (Dz.Urz. Woj.Doln. z 2021 r., poz. 2711) – dalej jako "MPZP" – wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w części, tj.: § 9 pkt 3 lit.f w zakresie terenów MW-5 i MW-7, § 24 ust. 1 pkt 1 we fragmencie: "MW-5"; § 24 ust. 1 pkt 4 w zakresie terenu MW-7; § 24 ust. 1 pkt 5 lit.b; § 24 ust. 3 pkt 1 lit.a tiret piąte i siódme; § 24 ust. 3 pkt 1 lit.b tiret piąte i siódme; § 24 ust. 3 pkt 2 lit.c tiret pierwsze w zakresie terenu MW-5 i tiret drugie w zakresie terenu MW-7; § 24 ust. 3 pkt 2 lit.d tiret drugie; § 24 ust. 3 pkt 2 lit.e w zakresie terenu MW-7. Jednocześnie wojewoda wniósł o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wojewoda zarzucił, że MPZP w kwestionowanym zakresie narusza w sposób istotny art. 9 ust. 4 i art. 20 ust. 1 oraz art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 III 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 r. poz. 741 ze zm.) – dalej "upzp", polegający na niewyrysowaniu na rysunku planu miejscowego, przebiegu gazociągu średniego podwyższonego ciśnienia i jego strefy kontrolowanej. Wojewoda wyjaśnił, że przez tereny oznaczone na rysunku MPZP jako MW-5 i MW-7 przebiega w rzeczywistości gazociąg przesyłowy średniego podwyższonego ciśnienia. Gazociąg ten jest ujawniony zarówno na rysunku Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Kamienna Góra. Także w planie zagospodarowania przestrzennego województwa (uchwała Sejmiku Województwa Dolnośląskiego nr XIX/482/20), na rysunku nr 6, oznaczono orientacyjnie gazociąg średniego podwyższonego ciśnienia w obszarze planu. Fakt ten świadczy o tym, że przedmiotowy gazociąg jest ważnym elementem krajowej infrastruktury przesyłowej gazu. Tymczasem na rysunku graficznym MPZP nie został wyrysowany przedmiotowy gazociąg przesyłowy, przebiegający przez teren MW-5 i MW-7. Część tekstowa MPZP również nie odnosi się do przebiegu tego gazociągu i jego strefy kontrolowanej (chociażby przez odniesienie się do przepisów odrębnych w zakresie szerokości strefy kontrolowanej i sposobu zagospodarowania w jej obrębie). Taki stan rzeczy – w ocenie wojewody – narusza wiążący charakter Studium (art. 9 ust. 4 upzp) oraz wynikający z art. 15 ust. 2 pkt 10 upzp obowiązek kompleksowego określenia w planie miejscowym zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Kamienna Góra podniosła, że nie wnosi zastrzeżeń w zakresie stwierdzenia nieważności MPZP w części objętej skargą jak i co do rozpatrzenia skargi w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z art. 28 ust. 1 upzp, nieważność uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zachodzi w przypadku istotnego naruszenia zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotnego naruszenia trybu ich sporządzania, a także naruszenia właściwości organów w tym zakresie. Tryb sporządzania planu należy rozumieć jako sekwencję czynności podejmowanych w toku procedury planistycznej, a zasady sporządzania planu jako merytoryczną jego zawartość (przyjęte w nim ustalenia). Istotne naruszenie trybu sporządzania planu następuje, gdy ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono procedury sporządzania aktu planistycznego (wyrok NSA z 20 X 2011 r., II OSK 1593/11 – CBOSA). Natomiast naruszenie zasad to przyjęcie rozwiązań niezgodnych z normami konstytucyjnymi lub zawartymi w ustawach materialnoprawnych - które to normy wyznaczają granice wykonywania władztwa planistycznego (wyrok NSA z 11 IX 2008 r., II OSK 215/08 –CBOSA). Kontrola zakwestionowanego skargą MPZP w wyżej rozumianym zakresie dała podstawy do stwierdzenia, że jego treść narusza przepisy prawa materialnego (zasady sporządzania planu miejscowego). Uchwała w sprawie planu miejscowego zarówno w części tekstowej jak i graficznej zawierać powinna przedstawiać kompleksowe rozwiązania w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej. Wynika to wprost z art. 15 ust. 2 pkt 10 upzp normującego obligatoryjne elementy treściowe planu miejscowego. Obowiązek ten dotyczy zarówno infrastruktury planowanej jak i już istniejącej. Jak słusznie zauważył wojewoda, z infrastrukturą przesyłową wiążą się, wynikające z przepisów odrębnych, rygorystyczne obostrzenia dotyczące sposobu zagospodarowania terenów usytuowanych wewnątrz stref kontrolowanych gazociągów czy sieci elektroenergetycznych. Ujawnianie w planach miejscowych przebiegu sieci infrastruktury przesyłowej ma duże znaczenie dla adresatów planów, w szczególności dla aktualnych i przyszłych właścicieli i użytkowników nieruchomości położonych na terenach przez które te sieci przebiegają. Jest to tym bardziej istotne, gdy tereny, przez które przebiega nie wyrysowany na rysunku MPZP gazociąg przesyłowy podwyższonego średniego ciśnienia - są terenami zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, jak to ma miejsce w kontrolowanej sprawie. Do obowiązku ujawniania w planie miejscowym układu sieci infrastruktury technicznej nawiązuje również jednoznacznie § 4 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 VIII 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587). W rozporządzeniu określono, że ustalenia dotyczące zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej powinny zawierać: a) określenie układu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej wraz z ich parametrami oraz klasyfikacją ulic i innych szlaków komunikacyjnych, b) określenie warunków powiązań układu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej z układem zewnętrznym, c) wskaźniki w zakresie komunikacji i sieci infrastruktury technicznej, w szczególności ilość miejsc parkingowych w stosunku do ilości mieszkań lub ilości zatrudnionych albo powierzchni obiektów usługowych i produkcyjnych. Konieczność stwierdzenia nieważności MPZP w części uzasadniona jest również określoną w art. 9 ust. 4 upzp zasadą, w myśl której ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Skoro zaś Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Kamienna Góra wskazywało jednoznacznie na funkcjonowanie w obrębie terenów MW-5 i MW-7 przedmiotowego gazociągu, to należało tę okoliczność uwzględnić w MPZP. Według bowiem Studium miasto zaopatrywane jest w gaz z gazociągów podwyższonego średniego ciśnienia Ścięgny - Czarny Bór (stary) o średnicy nominalnej DN 300 oraz ciśnieniu nominalnym 1.6 MPa, Ścięgny - Czarny Bór (Nowy) o średnicy nominalnej DN 300/500 oraz ciśnieniu nominalnym 1.6 MPa oraz wysokiego ciśnienia Kamienna Góra - Lubawka (odg. Przedwojów) o średnicy nominalnej DN 150 oraz ciśnieniu nominalnym 6.3 MPa. Dla sieci gazowej wysokiego oraz podwyższonego średniego ciśnienia obowiązują strefy ochronne (kontrolowane) w wysokości zgodnej z przepisami szczegółowymi. W ocenie Sądu pominięcie tej okoliczności przy uchwalaniu MPZP stanowiło również istotne naruszenie art. 9 ust. 4 upzp. W konsekwencji uznać należało, że skarga jest zasadna. Zakres przedmiotowy stwierdzenia nieważności uzasadniony jest koniecznością wyeliminowania zarówno w części tekstowej jak i graficznej MPZP tych wszystkich postanowień, które regulują przeznaczenie, zasady zabudowy i zagospodarowania terenów o funkcji MW-5 i MW-7. Tym samym Sąd orzekł na podstawie art. 147 § 1 ppsa. Skarga została rozpatrzona na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 2 ppsa.