II SA/Gd 661/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S.-S. i M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 kwietnia 2011 r., nr [...] oddalające zarzuty zgłoszone przez I. S. – S. i M. S. w sprawie prowadzenia egzekucji obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego wraz z tarasem o konstrukcji drewnianej pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej, obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej nietrwale związanego z gruntem pełniącego funkcję sanitariatu (natrysku) oraz obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej nietrwale związanego z gruntem pełniącego funkcję gospodarczą, wzniesionych bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr [...], położonej w K., gmina K. Podniesione zarzuty dotyczyły zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, wniosku o zawieszenie terminu wykonania obowiązku oraz brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia. Na przedmiotowe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego I. S. – S. i M. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W skardze tej został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, uzasadniany wyrządzeniem nieodwracalnej szkody i spowodowaniem bardzo trudnych (niemożliwych) do odwrócenia skutków dla rodziny skarżących. Ponadto skarżący wskazali, że wywiedli także skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zapadłego w sprawie sygn. akt II SA/Gd 685/09 do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (vide: J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, str. 122). Postanowienie oddalające zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego nie podlega ochronie tymczasowej, gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. W szczególności, postanowienie to nie rozstrzyga o nakazie rozbiórki i nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r., nr 229 poz. 1954 ze zm.), wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje co do zasady prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wydanie postanowienia nie powoduje zatem skutków o jakich jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący zmierzają w istocie do wstrzymania wykonania decyzji o nakazie rozbiórki. Wskazać należy, iż decyzja o nakazie zbiorki nie pozostaje w granicach niniejszej sprawy. Prawidłowość tej decyzji nie podlega badaniu w toku postępowania egzekucyjnego, zgodnie bowiem z art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r., nr 229 poz. 1954 ze zm.), organ nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Kontrola przez sąd administracyjny legalności postanowienia w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki nie daje podstaw do zastosowania art. 135 p.p.s.a. w stosunku do decyzji o nakazie rozbiórki, bowiem decyzja ta nie mieści się, jak podniesiono powyżej, w granicach rozpoznawanej sprawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.