II SA/Go 709/08

SENTENCJA Dnia 13 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W.M. złożył skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w G. [...] w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonalności wskazanej wyżej decyzji Komendanta Miejskiego Policji. W.M. swojego stanowiska w przedmiocie powyższego wniosku nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej jako p.p.s.a., Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywający, istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25 maja 2004 roku, sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24 maja 2004 roku, sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy, z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej, zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15.12.2005 r., l FZ 633/05, niepubl.). W ocenie Sądu nie można przyjąć, iż udzielenie ochrony tymczasowej skarżącemu w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, oparte może być na uzasadnieniu samej skargi, wskazać bowiem należy, iż Sąd rozpoznając wniosek w tym zakresie nie dokonuje oceny zasadności skargi. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie może stanowić swoiście rozumianego rozstrzygnięcia wstępnego. Z powyższych względów Sąd nie może uwzględnić wniosku, który nie jest należycie uzasadniony, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania przedmiotu skarżenia może wystąpić wskutek czynnego udziału skarżącego tj. na jego wniosek. To na wnioskodawcy, ciąży obowiązek uprawdopodobnienia występowania, w jego sprawie, którejkolwiek lub obu wskazanych przesłanek. W tym miejscu wskazać należy, iż skarżący w ogóle nie uzasadnił rozpatrywanego wniosku. Samo stwierdzenie, iż skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Gorzowie Wlkp. do czasu uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie, nie daje Sądowi możliwości oceny, czy w istocie zachodzą okoliczności wskazane w art. 61 § 3. Skarżący nie wykazał w szczególności, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji rzeczywiście zostanie mu wyrządzona znaczna szkody lub spowodowane zostaną trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższą argumentację, działając na podstawie przepisu art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowił jak w sentencji.