I SA/Wr 431/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Radom Asesor WSA Iwona Solatycka po rozpoznaniu w Wydziale I, w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2021 r. sprawy ze skargi: G. Sp. z o.o. z/s we W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 11 lutego 2021 r., nr 0201-IOA.4246.244.2020/JN w przedmiocie odmowy sporządzenia i doręczenia dokumentów z akt postępowania administracyjnego: I. uchyla zaskarżone postanowienie w całości; II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu na rzecz Strony skarżącej kwotę: 597,00 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi G. Sp. z o.o. z/s we W. (dalej jako: Spółka, Skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej jako DIAS, Organ odwoławczy) z 11 lutego 2021 r. nr 0201-IOA.4246.244.2020/JN utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu (dalej jako: NDUCS, Organ I instancji) nr 458000-COC-2.4246.500.2020) w przedmiocie odmowy Spółce sporządzenia i doręczenia z akt postępowania administracyjnego wszczętego postanowieniem z 24 stycznia 2020 r. nr 458000-COP-2-4246.391.2019.AZ kopii wskazanych dokumentów, w całości wyłączonych z akt, a pozyskanych z postępowania karnoskarbowego: – płyta dvd - zarządzenie NDUCS IV Referat Dochodzeniowo Śledczy w Z. o udostępnieniu akt sprawy z 4 marca 2020 r. nr [...], zawiera zastrzeżenie, że przekazany materiał winien być wykorzystany wyłącznie w ramach prowadzonego postępowania bez możliwości wydawania bądź umożliwiania wykonywania kserokopii, fotokopii i odpisów; – protokoły przesłuchań świadków x3, umowa najmu lokalu w R., umowa dzierżawy lokalu użytkowego zawartej w R., opinia biegłego sądowego, protokoły przesłuchania podejrzanej – zarządzenie NDUCS IV Referat Dochodzeniowo Śledczy w Z. o udostępnieniu akt sprawy z 15 stycznia 2019 r. nr [...], zawiera zastrzeżenie, że przekazany materiał winien być wykorzystany wyłącznie w ramach prowadzonego postępowania bez możliwości wydawania bądź umożliwiania wykonywania kserokopii, fotokopii i odpisów. Realizując wynikający zawarty w art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. obowiązek zwięzłego przedstawienia stanu sprawy Sąd wskazuje jak poniżej. Wniosek o doręczenie odpisów ww. dokumentów z akt sprawy został sformułowany przez Spółkę pismem z dnia 21.07.2020 r. i skierowany do NDUCS. Organ I instancji w związku z ww. wnioskiem pismem z dnia 29 września 2020 r. skierował pytanie do Kierownika IV Referatu Dochodzeniowo Śledczego w Z., czy prowadzone jest nadal postępowanie przygotowawcze i czy aktualne jest zastrzeżenie o wyłączeniu możliwości skopiowania pozyskanych w oparciu o wskazane na wstępie zarządzenia z 15 stycznia 2019 r i 4 marca 2020 r. materiałów. W odpowiedzi uzyskanej z Czwartego Referatu Dochodzeniowo Śledczego w Z., datowanej na 05 listopada 2020 r. wskazano, że sprawa [...] została połączona z inną przez Sąd Rejonowy w Z. i wyznaczona jest na 14 stycznia 2021 r. wokanda, a zastrzeżenie nadal jest aktualne. Postanowieniem NDUCS z dnia 23.11.2020 nr 458000-COC-2.4246.500.2020 odmówiono Spółce sporządzenia i doręczenia odpisów ww. dokumentów na podstawie art. 179 § 2 i § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) – dalej jako o.p. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że interes publiczny to pojęcie nieostre. Organ udostępniający akta (będąc ich dysponentem) w zarządzeniach z 15 stycznia 2019 r. i 4 marca 2020 r. wyraźnie zastrzegł zakaz wydawania bądź umożliwiania wykonywania ich kserokopii, fotokopii czy odpisów. W pojęciu interesu publicznego mieści się dobro prowadzonego postępowania przygotowawczego – ujawnienie przestępstw i skuteczne ściganie sprawców leży w interesie całego społeczeństwa. Podkreślono wagę prowadzonego odchodzenia nr [...] jak i wyraźnego zastrzeżenia organu udostępniającego - gospodarza postępowania karnego dotyczącego przestępstw karno-skarbowych. Powód wyłączenia materiałów ma charakter czasowy – trwa do momentu zakończenia postępowania karno-skarbowego. Na postanowienie Organu I instancji Spółka złożyła zażalenie w którym w szczególności podniesiono brak przesłanki, na którą powołano się w żalonym postanowieniu, albowiem zamknięto dochodzenie i wniesiono akt oskarżenia do sądu. W wyniku rozpatrzenia zażalenia DIAS uznał, że wystąpiły przesłanki uzasadniające ograniczenie jawności dokumentów, których skopiowania żąda Spółka albowiem: dotyczą osób trzecich lub innych niż Spółka podmiotów, których interesy i dane nie są przedmiotem postępowania prowadzonego w sprawie o nałożenie kary pieniężnej. Wyjawienie tych informacji godziłoby zatem w interesy owych podmiotów i było wbrew ochronie ich prywatności do której to ochrony są zobowiązane również organy podatkowe. W uzasadnieniach zarządzeń organ prowadzący postępowanie przygotowawcze zastrzegł, że wskazane dokumenty mogą być wykorzystywane bez możliwości wydawania bądź umożliwiania wykonywania kserokopii, fotokopii i odpisów – zakaz ten obowiązuje do zakończenia postępowania karno-skarbowego, co potwierdza pismo z dnia 5.11.2020 r. Prowadzone jest dochodzenie w sprawie z możliwością działań operacyjnych i ujawnienie na tym etapie danych osób i miejsc związanych ze sprawą niweczyłoby cel i sens tego postępowania – pozwoliłoby osobom zaangażowanym zacierać ślady i uniknąć odpowiedzialności, a w konsekwencji pozbawić Skarb Państwa wpływów. Na postanowienie DIAS Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wskazując na naruszenie: – art. 233 § 1 pkt. 1 o.p., przez jego błędnie zastosowanie - pozostawienie w obrocie prawnym wadliwego orzeczenia, gdy postanowienie NDUCS powinno zostać uchylone, – art. 179 § 1, w zw. z art. 217 § 2 o.p. przez błędnie zastosowanie tj. odmowę sporządzenia i doręczenia kserokopii wnioskowanych przez Spółkę dokumentów, ze względu na rzekome zagrożenie interesu publicznego - dobra prowadzonego śledztwa; – art. 178 § 1 i § 3 w zw. z art. 179 § 1 i art. 123 w zw. z art. 121 § 1 o.p., przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie - niewydanie odpisu/kserokopii dokumentu włączonego do materiału dowodowego postępowania. Wobec podniesionych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia NDUCS, zasądzenie na rzecz Spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi przyznano, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem nieostrym i wymaga doprecyzowania na tle konkretnych okoliczności faktycznych. Powołano, że wniosek Spółki jak i odmowa jego uwzględnienia miały miejsce na długo po zakończeniu dochodzenia i wniesieniu pismem z 16 stycznia 2020 r. aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego w Z. – nie istniały już zatem przesłanki odmowy w postaci dobra prowadzonego dochodzenia. Okoliczność ta została podniesiona w zażaleniu jednakże została zignorowana przez organ. Organ II instancji nie zbadał stanu aktualnego sprawy – istnienia przesłanek wyłączających jawność dokumentów. Powołano się również na naruszenie zasady czynnego udziału w postepowaniu. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddaleni i rozpatrzenie w trybie uproszczonym, podtrzymano argumentację podkreślając że skoro sprawa toczy się przed Sądem Rejonowym w Z. to postępowanie karne trwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021, poz. 137 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej jako: p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie (dotyczy interpretacji indywidualnych). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym przez Sąd w składzie trzech sędziów stosownie do przepisu art. 119 pkt 3, w związku z art. 120 p.p.s.a. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W przepisie art. 178 o.p. zawarta jest zasada jawności akt sprawy dla strony postępowania podatkowego (prawo do wglądu w akta, sporządzania z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii przy wykorzystaniu własnych przenośnych urządzeń, żądanie wydania kopii akt sprawy lub uwierzytelnionych odpisów akt sprawy albo uwierzytelnienia kopii akt sprawy). Zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego - podlega ograniczeniu i w szczególności nie stosuje się jej do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny (art. 179 § 1 o.p.). Tym samym albo z mocy samego prawa strona jest pozbawiona możliwości zapoznania się ze znajdującymi się w aktach dokumentami zawierającymi informacje niejawne, albo organ wyłączy z akt sprawy dokumenty, mając na uwadze interes publiczny. Zastosowanie tej drugiej regulacji wobec Spółki jest przedmiotem niniejszej kontroli sądowoadministracyjnej. Regulacja z art. 179 o.p. stanowi podstawę do wydania dwóch odrębnych postanowień. Pierwszym, w oparciu o art. 179 § 1 o.p. w zw. z art. 216 § 1 o.p., wyłącza się określone dokumenty ze względu na interes publiczny. Postanowienie to nie może zostać zakwestionowane zażaleniem, albowiem brak jest podstaw do wniesienia takiego środka zaskarżenia – podlega natomiast weryfikacji przez organ wyższej instancji w przypadku złożenia odwołania od decyzji (art. 237 o.p.). Jak miało miejsce w rozpoznawanej sprawie stosowne postanowienie o wyłączeniu z akt dokumentów których wydania kopii żądała Spółka zostało wydane 10 lipca 2020 r. Spółka dążąc do realizacji swojego prawa wynikającego z art. 178 o.p. wniosła o wydanie odpisów ww. dokumentów objętych postanowieniem z 10 lipca 2020 r. Wobec takiego wniosku NUS odmówił żądaniu Spółki (w spornym zakresie) wydając postanowienie z 23 listopada 2020 r., utrzymane w mocy postanowieniem DIAS, od którego skarga została zweryfikowana niniejszym wyrokiem. Przepis art. 179 o.p. zastrzega wyłączenie zasady jawności dla dwóch przesłanek: – "informacji niejawnych" - informacje, których nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogłoby spowodować szkody dla Rzeczypospolitej Polskiej albo byłoby z punktu widzenia Jej interesów niekorzystne, także w trakcie ich opracowywania oraz niezależnie od formy i sposobu ich wyrażania (art. 1 ust. 1 ustawy z 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r, poz. 742 ze zm.); – "interesu publicznego" - termin nieostry, interpretowany szeroko, a jak wskazuje się w orzecznictwie i literaturze - obejmuje on "korzyść służącą ogółowi, dyrektywę postępowania, nakazującą respektowanie takich wartości wspólnych dla całego społeczeństwa jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej" (wyrok WSA w Lublinie z 16 listopada 2007 r., I SA/Lu 506/07; WSA w Opolu z 28 marca 2008 r., I SA/Op 311/07; WSA w Szczecinie z 17 czerwca 2009 r., I SA/Sz 260/09). Należy w tym miejscu wskazać, że dane zawarte w aktach postępowania uzyskane między innymi w wyniku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowych, a także z innych źródeł, a dotyczące podmiotów nie będących stroną, objęte są tajemnicą skarbową na podstawie art. 293 o.p. Przyjmuje się również, że "w interesie publicznym leży aby organy podatkowe prowadząc postępowanie wobec określonego podmiotu nie ujawniły danych innych podmiotów niezwiązanych ze sprawą, jakie uzyskali w trakcie czynności służbowych, które pozwoliłyby osobom nieuprawnionym na ich identyfikację" (zob. wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2010 r., II FSK 2106/08 i z dnia 30 marca 2012 r., II FSK 1876/10 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych, w skrócie CBOSA). Jak słusznie wskazał tut. Sąd w wyroku z 22 września 2021 r. o sygn. akt III SA/Wr 765/20 (CBOSA): "... wyłączenie jawności dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, nakłada na organ odmawiający dostępu do takich dokumentów obowiązek, wyczerpującego uzasadnienia powodów zastosowania art. 179 § 1 o.p. Prezentowane przez organ motywy rozstrzygnięcia powinny być wnikliwe i konkretne, tak, by możliwe było zapoznanie się z racjami usprawiedliwiającymi odejście od jawności postępowania w danym przypadku i by realne było podjęcie polemiki z przytoczoną argumentacją przy uwzględnieniu konkretnych okoliczności faktycznych. Jedynie takie uzasadnienie postanowienia, które wiąże się z ingerencją w podstawowe uprawnienia strony postępowania, może odpowiadać wymogom stawianym organom w świetle zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów (art. 121 § 1 o.p.) oraz zasady przekonywania (art. 124 o.p.) (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 października 2020 r., sygn. akt II FSK 939/19; dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA)." Podzielając powyższy pogląd i przenosząc ww. rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy, zdaniem Sądu DIAS wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, które nie tylko nie spełnia standardów wskazanych w ww. art. 124 i art. 121 § 1 o.p., ale również nie oddaje zaistniałego stanu faktycznego w sprawie. Poniżej Sąd przedstawia wadliwość uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w odniesieniu do wskazanych w nim podstaw odmowy żądaniu Spółki: 1) "Skoro zatem uprawnienia organu podatkowego rozciągają się tak daleko, bowiem można z akt sprawy wyłączyć cały dokument, to zasadne wydaje się w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu przyjęcie wniosku o możliwości pozbawienia dostępu strony tylko do części dokumentu." (str. 5 zaskarżonego postanowienia) Próżno natomiast szukać w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia informacji dlaczego konieczne było odmówienia sporządzenia i doręczenia z akt postępowania kopii całości dokumentów, a nie jedynie ich części: płyty DVD oznaczonej jako "kopia nr [...], protokołu przesłuchania świadka P. S. z dnia 01.02.2018 r. sygn. akt [...], protokołu przesłuchania świadka E. R. z dnia 01.02.2018 r. sygn. akt [...], umowy najmu Lokalu w R. przy ul. [...] z dnia 01.10.2017 r. nr [...] zawartej między G. Sp. z o.o. jako najemcą a M. Sp. z o.o. jako wynajmującym, protokołu przesłuchania świadka L. S. z dnia 09.05.2018 r. sygn. akt [...], umowy dzierżawy lokalu użytkowego zawartej w dniu 24.04.2017 r. w R. przez M. Sp. z o.o. jako dzierżawca i H. S. jako wydzierżawiającym, opinii biegłego sądowego R. R. z dnia 30.05.2019 r. do sprawy o sygn. akt [...], protokołu przesłuchania podejrzanego M. T. z dnia 10.10.2019 r. sygn. akt [...]. Ów brak uzasadnienia dla konieczności wyłączenia jawności wobec Strony całych ww. dokumentów, a nie jedynie części, czy też dla braku możliwości ich anonimizacji wskazuje na arbitralność rozstrzygnięcia DIAS – naruszenie art. 179 § 1 o.p., w związku z art. 121 § 1 i art. 124 o.p. oraz wadę uzasadnienia postanowienia DIAS – naruszenia art. 217 § 2 o.p. przez brak konsekwencji postępowania organu względem cytowanego poglądu 2) "Dokumenty te dot. bowiem właśnie takich osób trzecich lub innych niż Strona podmiotów (tj.: pana P. S., pana E. R., pana L. S., pani M. T., pani H. S., M. sp. z o.o.), których interesy i dane nie są przedmiotem postępowania prowadzonego w sprawie nałożenia kary pieniężnej. Wyjawienie tych informacji godziłoby zatem w ich interes i było wbrew ochronie ich prywatności, do której to ochrony (w myśl wskazanych wyżej zasad) zobowiązane są także organy podatkowe." (str. 8 zaskarżonego postanowienia) Brak odniesienia się do każdego dokumentu z osobna, z ogólnym powołaniem się na abstrakcyjne interesy i dane, które nie są przedmiotem postępowania toczącego się wobec Spółki narusza ww. zasady przekonywania i budzenia zaufania do organów podatkowych i jest wadę uzasadnienia postanowienia DIAS. Zauważyć należy, że poprzez uwzględnienie dokumentów, włączenie ich w poczet materiału dowodowego - których jawność została wyłączona wobec Spółki - w toczącym się wobec Spółki postępowaniu uznano wprost, że dowody te mają charakter istotny dla rozstrzygnięcia sprawy właśnie dotyczącej Spółki. Przecież sam NDUCS w postanowieniu z 10 lipca 2020 r. nr 458000-COC-2..4246.307.2020 opartym na art. 180 § 1 i art. 181 o.p. uznał sporne dokumenty za dowody mające znaczenie dla sprawy Spółki. Ponadto niektóre z dokumentów już w przytoczonym w zaskarżonym postanowieniu tytule świadczą, że dotyczą wprost interesów i danych Skarżącej: – umowa najmu lokalu w R. przy ul. [...] z 01.10.2017 r. nr [...] zawartej pomiędzy G. sp. z o.o. jako najemcą a M. sp. z o.o. jako wynajmującym. (str. 3 zaskarżonego postanowienia DIAS) Ponownie wskazać należy na arbitralność wyłączenia jawności wobec Strony, w tym dokumentów, które wprost dotyczą Spółki. Równocześnie DIAS zachowuje się niekonsekwentnie powołując się na ochronę danych podmiotów których dokumenty dotyczą, a sam takie podstawowe dane ujawnia – przytaczając imię i nazwisko osób oraz nazwę podmiotu. 3) "Ponadto, przypomnieć w tym miejscu należy także, że w uzasadnieniach zarządzeń o udostępnieniu akt sprawy (...) organ prowadzący postępowanie przygotowawcze o sygn. akt [...] i będąc dysponentem tych akt zastrzegł, że wskazane powyżej dokumenty mogą być wykorzystane bez możliwości wydawania bądź umożliwiania ich kserokopii i odpisów, zakazując tym samym ujawniania tychże dowodów, do czasu zakończenia postępowania karnego skarbowego (co wynika ze szczególnego charakteru postępowania karnego skarbowego), co potwierdził pismem z 05.11.2020 r. w odpowiedzi na zapytanie organu prowadzącego postępowanie administracyjne, zawarte w piśmie z 05.11.2020 r. Jak wynika ze zgromadzonego materiału – ww. postępowanie na obecnym etapie prowadzone jest "w sprawie". Prowadzone jest zatem dochodzenie (z możliwością działań operacyjnych) i ujawnienie na tym etapie danych osób i miejsc związanych ze sprawą niweczyłoby cel i sens tego postępowania. Mogłoby bowiem ujawnić takie szczegóły, które pozwoliłyby osobom zaangażowanym zacierać ślady i ostatecznie uniknąć odpowiedzialności, a w konsekwencji pozbawić skarb państwa należnych z tyt. naruszeń – wpływów (kar, mandatów itp.)." (str. 8-9 zaskarżonego postanowienia) Mając na uwadze wyżej zacytowany ostatni fragment z argumentacji DIAS dla zastosowania art. 179 § 1 o.p. Sąd uznaje, że nie odpowiada on stanowi faktycznemu wynikającemu z przedstawionych Sądowi akt. Po pierwsze wniosek Spółki o doręczenie odpisów dokumentów był procedowany w czasie, gdy dysponentem dokumentów, których sporządzenia odpisów domagała się Skarżąca nie był już IV Referat Dochodzeniowo Śledczy w Z., skoro został wniesiony akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w Z.: "... sprawa [...] została połączona ze sprawą [...] przez SR w Z. postanowieniem z dnia 19.05.2020r. Sprawa toczy się przed Sądem Rejonowym w Z., wyznaczono wokandę na dzień 14 stycznia 2021 roku." (pismo z 5 listopada 2020 r., k – 33 akt administracyjnych) Powoływanie się zatem na prowadzone postępowanie "w sprawie" i dochodzenie jest chybione i nie odpowiada stanowi faktycznemu – sprawa jest już przed Sądem Rejonowym w Z. DKIS dodatkowo poszerzył okres trwania zakazu wyrażonego przez NDUCS IV Referat Dochodzeniowo Śledczy w Z. do momentu zakończenia postępowania karno-skarbowego, gdy nic takiego nie wynika z pism (ograniczających jawność dokumentów których odpisów żądała Spółka) z: 15 stycznia 2019 r., 4 marca 2020 r. i 5 listopada 2020 r., powołując się ogólnikowo na nieokreślony "szczególny charakter postępowania karno-skarbowego". Dodatkowo należy wskazać na niekonsekwencję, a wręcz sprzeczność argumentacji DIAS, albowiem z jednej strony wskazuje Organ odwoławczy na ochronę "danych osób i miejsc związanych ze sprawą", a równocześnie wymienia w zaskarżonym postanowieniu z imienia i nazwiska osoby i nazwy podmiotów, których dotyczą dokumenty, a także wskazuje dokładny adres lokalu z umowy dzierżawy. Zdaniem Sądu powołanie przez DIAS ww. okoliczności w konfrontacji ze stanem faktycznym wynikającym z akt uzasadnia ponowne postawienie Organowi odwoławczemu zarzutów o naruszeniu zasad: zaufania do organów oraz przekonywania, ale również prawdy obiektywnej z art. 122 o.p. i swobodnej oceny dowodów. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jako niezawierające rzeczywistego obrazu stanu faktycznego dotknięte jest również wadą naruszenia art. 217 § 2 o.p. W rezultacie przytoczonych wyżej wad i naruszonych przepisów rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu jest błędne, albowiem argumentacja DIAS nie dawała podstaw, do zastosowania art. 179 § 1 o.p. Zaskarżonym postanowieniem DIAS naruszył przepisy: art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 217 § 2 o.p. i w konsekwencji błędnie zastosował (bo nie wykazał uzasadnionych podstaw do stosowania) art. 179 § 1 o.p., a więc koniecznym był usunięcie z obrotu prawnego owego postanowienia, co też Sąd czyni niniejszym wyrokiem, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. W ponownie prowadzonym postępowaniu należy ocenić zasadność wniosku Spółki z 21 lipca 2020 r. przyjmując rzeczywisty stan faktyczny na moment procedowania tegoż wniosku oraz wyważając z jednej strony gwarantowane Spółce: zasadę jawności postępowania (art. 129 o.p.), zasadę czynnego udziału w postępowaniu (art. 123 § 1 o.p.), a z drugiej strony ewentualny interes zagrożony ujawnieniem dokumentów, których odpisów Strona zażądała. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego Sąd orzekł w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 pkt 2 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony wpis od skargi, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika i opłatę od pełnomocnictwa.