II SA/Lu 1141/23
Sądy administracyjne2024-01-10
Sygnatura
II SA/Lu 1141/23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2024-01-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie
Sędziowie
Bartłomiej Pastucha
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na postanowienie Wojewody Lubelskiego z dnia 9 października 2023 r. znak: GN-V.7534.1.4.2022.DT w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić H. G. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem należnego wpisu sądowego od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
UZASADNIENIE
Wojewoda Lubelski postanowieniem z dnia 9 października 2023 r. znak: GN-V.7534.1.4.2022.DT odmówił H. G. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Lublin z dnia 25 listopada 2020 r. znak: GD-NN-I.6833.28.2020 w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości.
H. G. (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe postanowienie złożył w dniu 17 listopada 2023 r. (data nadania skargi - k. 9 akt sądowych). Tytułem wpisu od skargi pełnomocnik skarżącego wpłacił na rachunek Sądu kwotę 200 zł (potwierdzenie zapłaty – k. 8 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubelski wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.
W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Wojewody Lubelskiego z dnia 9 października 2023 r. zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego - adwokat A. D. - w dniu 13 października 2023 r. Przy czym wymaga podkreślenia, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. postanowienie, data 13 października 2023 r. została wpisana - jako data doręczenia przesyłki - zarówno przez odbiorcę (pełnomocnika skarżącego) jak i przez doręczającego. Potwierdzenie odbioru przeczy zatem twierdzeniu pełnomocnika skarżącego zawartemu w skardze, jakoby zaskarżone postanowienie zostało mu doręczone dopiero w dniu 18 października 2023 r. W tym kontekście zauważyć trzeba, że data 18 października 2023 r. widnieje jedynie na zamieszczonej na potwierdzeniu odbioru przez Lubelski Urząd Wojewódzki w Lublinie naklejce z kodem RPW, a zatem jest to data wpływu do nadawcy zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji, nie zaś data doręczenia korespondencji adresatowi. Zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki jest zaś dokumentem urzędowym, pozwala zatem przyjąć za prawdziwe to co zostało w nim stwierdzone (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2011 r., sygn. akt I GSK 1112/11, LEX nr 1068221).
W konsekwencji stwierdzić należy, że trzydziestodniowy termin do złożenia przez H. G. skargi na powyższe rozstrzygniecie kończył swój bieg w dniu 12 listopada 2023 r., a jako, że dzień ten przypadał na niedzielę, a więc dzień ustawowo wolny od pracy, termin do wniesienia skargi upływał ostatecznie w dniu następnym, tj. 13 listopada 2023 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarżący uchybił terminowi do złożenia skargi, albowiem czynności tej pełnomocnik skarżącego dokonał w jego imieniu dopiero w dniu 17 listopada 2023 r.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W związku z odrzuceniem skargi należało jednocześnie – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącemu uiszczony w jego imieniu wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł, a więc w kwocie należnej, zgodnej z wartością wpisu w niniejszej sprawie określoną w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Wyjaśnić przy tym należy, że zwrot pozostałej części kwoty uiszczonej przez pełnomocnika skarżącego tytułem wpisu – jako nadpłaconej – zostanie dokonany w drodze odrębnego zarządzenia, na podstawie 225 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia