I SAB/Op 32/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. C. na bezczynność Wojewody Opolskiego w przedmiocie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE O. C. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Wojewody Opolskiego, w przedmiocie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 8 sierpnia 2022 r. w tym przedmiocie. Na skutek zarządzenia z dnia 27 lutego 2024 r., skarżący został zobowiązany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego, albowiem przesłany do Sądu egzemplarz skargi nie został podpisany. Zobowiązano także skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Wezwania powyższe zawierały pouczenie, że niedokonanie żądanych przez Sąd czynności w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca wezwania w opisanych wyżej zakresach, została przesłana na adres wskazany w skardze i pod tym adresem dwukrotnie awizowana w dniach: 4 marca 2024 r. i 12 marca 2024 r. Okoliczność tę potwierdzają stemple i adnotacje na kopercie (por. k-20 akt sądowych). Następnie, wobec pisma skarżącego z dnia 1 lutego 2024 r. znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, a zawierającego oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi - na skutek zarządzenia z dnia 3 kwietnia 2024 r. - ponownie wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych i fiskalnych skargi przez nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego oraz przez uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Ponadto Sąd zobowiązał skarżącego do złożenia w terminie 7 dni jednoznacznego oświadczenia czy podtrzymuje przesłane do organu oświadczenie z dnia 1 lutego 2024 r. o wycofaniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w przedmiocie bezczynności Wojewody Opolskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Sąd poinformował przy tym skarżącego, że brak odpowiedzi na powyższe zapytanie uznane zostanie za podtrzymanie złożonego oświadczenia. Powyższe wezwania zostały przesłane na adres skarżącego podany przez niego na kopercie znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, tj. na adres: ul. [...] [...], [...] Ł. (por. koperta, k-154 akt administracyjnych). Pod tym adresem przesyłka pocztowa była dwukrotnie awizowana, a to w dniach: 11 kwietnia 2024 r. i 19 kwietnia 2024 r. Okoliczność tę potwierdza adnotacja na kopercie (por., k-26 akt sądowych). Następnie, przesyłka została zwrócona do tut. Sądu w dniu 29 kwietnia 2024 r. Z akt sądowych wynika, że w sprawie do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono braków formalnych skargi, ani nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.". Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Oceniając dopuszczalność skargi wniesionej w niniejszej sprawie, wskazać należy, źe nie została ona podpisana przez skarżącego, choć obowiązek taki wynika z art. 57 § 1 P.p.s.a. w związku z art. art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami prawa - skarga jak każde pismo procesowe, powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z podanych względów, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w myśl zaś art. 49 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie. Skarżący został również zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 poz. 535). Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy stanowił przepis art. 220 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Bowiem skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Wezwanie do uzupełnienia opisanych braków formalnych i fiskalnych skargi, zostało doręczone skutecznie w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, umieszczając jednocześnie zawiadomienie jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia – w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej i w takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza. W powyżej ustalony sposób, przesyłka zawierająca wezwania została skutecznie doręczona skarżącemu - na adres podany w skardze - w dniu 18 marca 2024 r. Termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 19 marca 2024 r. i zakończył się w dniu 26 marca 2024 r. W podanym terminie skarżący nie uzupełnił jednak braków formalnych skargi, ani nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi. Podnieść należy również, że sąd dysponując aktami administracyjnymi dokonał równiez doręczenia ww. wezwań na adres znajdujacy się w tych aktach. Jednakże również w przypadku tego doręczenia przesylka po dwukrotnym awizowaniu zwrócona została z adnotacją "nie podjęto w terminie." Odnosząc się natomiast do znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy pisma skarżącego z dnia 1 lutego 2024 r. i zawartego w nim oświadczenia o cofnięciu skargi, Sąd nie mógł uwzględnić tego oświadczenia skarżącego, gdyż skuteczne cofnięcie skargi możliwe jest tylko i wyłącznie w odniesieniu do takiej skargi, która nie jest obarczona brakami formalnymi, jak i fiskalnymi. Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych oraz na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., jako nieopłaconą. O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji.