III SAB/Gd 51/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udostępnienia akt do wglądu i wykonania fotokopii postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 21 marca 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła datowana na dzień 12 lutego 2024 r. skarga A. T. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udostępnienia do wglądu i wykonania fotokopii akt sprawy dotyczących udzielenia skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP. Skarga została wniesiona w imieniu skarżącego przez pełnomocnika. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie wniosku strony w trybie autokontroli. W pozostałym zakresie organ wniósł o uznanie przez Sąd, że do przewlekłości postępowania w związku z wnioskiem strony z dnia 28 listopada 2023 r. nie doszło z rażącym naruszeniem prawa oraz wystąpił o niewymierzanie organowi grzywny oraz niezasądzanie sumy pieniężnej na rzecz skarżącego. Wezwaniem doręczonym pełnomocnikowi w dniu 3 kwietnia 2024 r. Sąd wezwał do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (dowód doręczenia: k. 29 akt sprawy). Odrębnym wezwaniem, które również zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 3 kwietnia 2024 r. Sąd wezwał do usunięcia braków skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony oraz do podania numeru pesel skarżącego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (dowód doręczenia: k. 29 akt sprawy). Tym samym termin do uzupełnienia wszystkich wyżej wymienionych braków skargi upłynął z dniem 10 kwietnia 2024 r. Wpis nie został w tym terminie uiszczony, co potwierdza notatka urzędowa z dnia 18 kwietnia 2024 r. (k. 30 akt sprawy) sporządzona na podstawie programu kasowego Sądu oraz rejestru dochodów budżetowych. Nie nadesłano także pełnomocnictwa procesowego, jak też nie podano numeru pesel skarżącego. W dniu 18 kwietnia 2024 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 10 kwietnia 2024 r. W piśmie tym pełnomocnik oświadczył, że w imieniu skarżącego cofa skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego z dnia 12 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Ponieważ doręczenie wezwań do opłacenia skargi oraz uzupełnienia jej innych braków formalnych (polegających na niewykazaniu umocowania do działania za stronę na podstawie pełnomocnictwa oraz na niepodaniu numeru pesel skarżącego) zostało dokonane w dniu 3 kwietnia 2024 r., termin na wykonanie wskazanych czynności upływał z końcem dnia 10 kwietnia 2024 r. Termin ten upłynął bezskutecznie, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi, o którym to rygorze strona w dniu 3 kwietnia 2024 r. została pouczona. W odniesieniu do pisma pełnomocnika skarżącego z dnia 10 kwietnia 2024 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 18 kwietnia 2024 r. - zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi - wyjaśnić należy, że w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Niedopuszczalne jest bowiem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu. Pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków, a zatem do czasu uzupełnienia jego braków fiskalnych sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony. Jeśli strona natomiast cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuci ją, w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienia NSA: z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87 oraz z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). Analogicznie należy w ocenie Sądu potraktować sytuację, gdy skardze nie można nadać dalszego biegu, a więc skierować do merytorycznego rozpoznania, gdy objęta jest innego rodzaju brakami niż brak fiskalny. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją gdy skarga jest objęta zarówno brakiem fiskalnym wynikającym z nieuiszczenia wpisu od skargi, jak i innymi brakami formalnymi dotyczącymi numeru pesel skarżącego oraz pełnomocnictwa. Braki te nie zostały usunięte przez stronę w wymaganym terminie. W rozpoznawanej sprawie choć strona wystosowała do Sądu pismo w przedmiocie cofnięcia skargi, to nie wykonała uprzedniego wezwania do uiszczenia należnego wpisu od skargi oraz do usunięcia innych braków formalnych skargi, co musiało skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.