Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I OZ 368/23

Sądy administracyjne2023-09-13
Sygnatura
I OZ 368/23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2023-09-13
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Maciej Dybowski

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 13 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1356/22 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze sprzeciwu J.J. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 28 lipca 2022 r. nr WS-VI.7570.1.38.2022.ŁG w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1356/22 wezwano J.J. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniesionego przez niego sprzeciwu od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 28 lipca 2022 r. nr WS-VI.7570.1.38.2022.ŁG w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 marca 2023 r. sygn. akt I OZ 60/23 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie. Następnie, na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 kwietnia 2023 r., wezwano J.J. do wykonania w/w prawomocnego zarządzenia z dnia 4 stycznia 2023 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Zarządzenie z dnia 6 kwietnia 2023 r. stało się przedmiotem zażalenia wniesionego przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 19 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1356/22 odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. W świetle natomiast art. 198 p.p.s.a., przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W związku z powyższym uznać należy, że na zarządzenie przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia w zakresie obowiązku uiszczenia opłaty sądowej zażalenie nie przysługuje, skoro przepisy p.p.s.a. w takim wypadku możliwości zaskarżenia nie przewidują. Zażalenie można wnieść wyłącznie na nieprawomocne zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W niniejszej sprawie zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2023 r., wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu, stało się prawomocne wobec oddalenia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 marca 2023 r. sygn. akt I OZ 60/23. W konsekwencji przyjąć należy, że zarządzenie z dnia 6 kwietnia 2023 r., wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 stycznia 2023 r., ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia J.J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 227 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. W niniejszej sprawie zażalenie przysługiwało zatem skarżącemu na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2023 r., które określało wysokość wpisu od zażalenia. Zaskarżeniu nie podlegało natomiast zarządzenie z dnia 6 kwietnia 2023 r., wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 stycznia 2023 r. Zarządzenia z dnia 6 kwietnia 2023 r. nie można bowiem uznać za wydane "w przedmiocie kosztów sądowych" w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a. Powyższe stwierdzenie ma oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym dominuje pogląd, że zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnych zarządzeń w przedmiocie uiszczenia opłaty sądowej ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. np. postanowienia NSA z dnia: 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, 17 października 2012 r., sygn. akt I OZ 785/12 oraz 30 września 2022 r., sygn. akt III OZ 577/22). Skoro zatem przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia, to w konsekwencji Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał zażalenie J.J. na zarządzenie z dnia 6 kwietnia 2023 r. za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Z uwagi na wyłącznie materialno-techniczny charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia i powołane wyżej przepisy, podniesione w zażaleniu zarzuty – niezwiązane z w/w kwestią – nie mogły być przedmiotem rozważań w tej sprawie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.