II OZ 235/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 2194/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 lipca 2023 r. 500/OPON/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 2194/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca") na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 lipca 2023 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 września 2023 r. wezwano skarżącą do uzupełninia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru KRS skarżącej, nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi oraz złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem określającym umocowanie do reprezentacji strony skarżącej przez osoby udzielające pełnomocnictwa procesowego – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi została wysłana na adres pełnomocnika skarżącej, którą odebrano w dniu 18 września 2023 r. Wobec tego, ustawowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi rozpoczął bieg dnia 19 września 2023 r., a jego ostatni dzień (siódmy) przypadał na dzień 25 października 2023 r. Braki formalne w postaci przedłożenia numeru KRS skarżącej oraz pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem określającym umocowanie do reprezentacji strony skarżącej przez osoby udzielające pełnomocnictwa procesowego zostały uzupełnione przez pełnomocnika skarżącej w dniu 24 października 2023 r. Natomiast 3 odpisy skargi uzupełniono dopiero w dniu 31 października 2023 r., a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku spowodowało, że przedmiotowej skardze nie można było nadać dalszego biegu, co w konsekwencji doprowadziło do jej odrzucenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając naruszenie art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U.2023.1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.) podnosząc, że WSA nie wykazał podstaw prawnych i faktycznych żądania doręczenia dodatkowych 3 odpisów skargi. Nie wiadomo ponadto dla kogo miały być one przeznaczone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 57 § 1 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a., do skargi powinny być dołączone odpisy dla doręczenia ich stronom (uczestnikom). Brak odpisów jest brakiem formalnym, który powoduje niemożność nadania skardze prawidłowego biegu. Skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, braku tego nie usunęła w terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi w przypadku nienadesłania w wyznaczonym terminie odpisów skargi dla pozostałych uczestników postępowania pozostaje w zgodzie z poglądem wyrażonym w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13. W zaistniałych okolicznościach NSA stwierdza, że wydanie przez Sąd I instancji orzeczenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest zgodne z prawem. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu należy wskazać, że z przepisów prawa nie wynika obowiązek Sądu do informowania strony komu zamierza przesłać odpisy danego pisma. Strona więc nie może skutecznie uchylać się od wykonania wezwania Sądu powołując się na powyższą okoliczność. Zauważyć jednak wypada, że do skargi dołączono tylko jeden jej odpis, podczas gdy w sprawie tej jest więcej stron. Zaznaczyć też trzeba, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wysłane na adres pełnomocnika skarżącej odebrano w dniu 18 października 2023 r., a nie – jak podano w motywach zaskarżonego postanowienia – w dniu 18 września 2023 r., a zatem ustawowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi rozpoczął bieg dnia 19 października 2023 r., a nie 19 września 2023 r. Pomimo błędnego wskazania powyższych dat Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że ostatni dzień (siódmy) przypadał na dzień 25 października 2023 r. Błędne określenie tych dat nie miało więc wpływu na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.