II OZ 935/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1319/12 o odrzuceniu wniosku J. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1319/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego, wobec tego, iż została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu. Postanowieniem z dnia 5 września 2012 r. Sąd odrzucił wniosek J. S. z dnia 27 sierpnia 2012 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na wskazaną wyżej decyzję. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej "P.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się - co do zasady - do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W orzecznictwie przyjmuje się, że ta odrębność została podyktowana tym, że przed rozpoznaniem wniosku sąd powinien dysponować aktami sprawy, te zaś są w posiadaniu organu. Przyjmuje się przy tym, że od tej reguły jest także wyjątek, a mianowicie w sytuacji, gdy o uchybieniu terminu do złożenia skargi strona dowiedziała się z postanowienia o jej odrzuceniu. W takiej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienie skargi po odrzuceniu skargi przez sąd składa się do sądu, a nie za pośrednictwem organu, ponieważ akta sprawy są już w sądzie. Zgodnie z powyższym za datę ustania przyczyny uchybienia terminu, od której biegł siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, Sąd uznał 17 sierpnia 2012 r. - dzień, w którym doręczono skarżącemu odpis postanowienia z dnia 7 sierpnia 2012 r. wraz z uzasadnieniem. Licząc zatem od dnia 17 sierpnia 2012 r., termin do złożenia przedmiotowego wniosku upłynął w dniu 24 sierpnia 2012 r. Tymczasem skarżący złożył wniosek w dniu 27 sierpnia 2012 r., w związku z czym należało uznać go za spóźniony. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. S. wskazując, iż w dniu 24 sierpnia 2012 r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru wysłał pismo z prośbą o przywrócenie terminu i rozpoznanie sprawy, zgodnie z obowiązującym terminem. Dnia 27 sierpnia 2012 r. na skutek drobnej omyłki skarżący złożył pismo w Biurze Podawczym Sądu, dokonując korekty pisma z dnia 24 sierpnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, ci następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, natomiast § 2 powołanego przepisu przewiduje, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podstawą odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu był przepis art. 88 P.p.s.a., który stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek uznaje się za spóźniony, jeżeli został zgłoszony po upływie terminu określonego w art. 87 P.p.s.a., a więc po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie, pomimo iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że zapoznanie się z treścią postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2012 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2012 r. spowodowało ustanie przyczyny uchybienia terminu, od którego biegł siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na wskazaną decyzję, to błędnie uznał za datę złożenia wniosku dzień 27 sierpnia 2012 r. Z akt sprawy wynika bowiem, że pierwsze pismo skarżącego zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 24 sierpnia 2012 r. (data stempla pocztowego – k. 49). Skoro zatem termin do złożenia wniosku rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu otrzymania przez skarżącego odpisu postanowienia z dnia 7 sierpnia 2012 r. i upłynął w dniu 24 sierpnia 2012 r., należało uznać, że przedmiotowy wniosek złożono w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji niezasadnie więc odrzucił wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako spóźniony. Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem niniejszego postępowania była wyłącznie kwestia rozpatrzenia zażalenia na odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Tym samym oceny czy zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu dokona Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając merytorycznie wniosek. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.