IV SAB/Wr 893/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi L. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 27 września 2024 r. L. N. (dalej "skarżąca") wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Skarżąca została wezwana o uzupełnienie braku formalnego skargi, poprzez dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka z wezwaniami została doręczona skarżącej przez pełnomocnika w dniu 22 października 2024 r. W zakreślonym terminie skarżąca przesłała do Sądu uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, lecz nie uiściła wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "ppsa", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest m.in. skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 ppsa, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłka listowa zawierająca m.in. wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej na wskazany w skardze adres do doręczeń w dniu 22 października 2024 r. W wyznaczonym terminie wspomniany wpis nie został jednak uiszczony. Okoliczności te obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.