Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Wa 2086/10

Sądy administracyjne2011-09-23
Sygnatura
II SA/Wa 2086/10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2011-09-23
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Iwona Maciejuk

Rozstrzygnięcie

Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. W. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego za okres od 1 listopada 2008 r. do 30 kwietnia 2009 r. postanawia - przyznać adwokatowi J. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokata J. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 2086/10 w punkcie pierwszym oddalił skargę G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego za okres od 1 listopada 2008 r. do 30 kwietnia 2009 r., w punkcie drugim wyroku przyznał adwokatowi J. W. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wnioskiem z dnia 19 września 2011 r. wyznaczona adwokat zwróciła się o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku, oświadczając, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości. Pełnomocnik oświadczyła, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przesłana została skarżącemu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Jednocześnie, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. wspomnianej wyżej kwoty. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat J. W., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym, że wyznaczona adwokat prowadziła sprawę skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, powinna otrzymać wynagrodzenie wynoszące 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1c) wskazanego rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Z tego względu, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.