II OSK 95/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. K. i I. K. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 września 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 223/18 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 grudnia 2017 r. nr WOA.7721.255.2017.JM w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odmówić zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 6 września 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 223/18 oddalił skargę J. K. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 22 grudnia 2017 r. nr WOA.7721.255.2017.JM w przedmiocie nakazu rozbiórki. Jak wynika z uzasadnienia wyroku powodem wydania decyzji nakazującej J. K. i I. K. rozbiórkę wybudowanej bez pozwolenia na budowę przegrody ściennej pomiędzy dwoma budynkami oraz przywrócenia funkcji gospodarczej wiaty, był brak możliwości doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, tj. z § 12 pkt 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] części miejscowości [...] i [...] - strona północna, przyjętego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia 25 października 2013 r. nr XLIV/341/13. Wskazanym przepisem planu miejscowego wprowadzono zakaz lokalizacji obiektów handlowych o powierzchni użytkowej powyżej 300,0 m2. Wedle natomiast ustaleń organów nadzoru budowlanego, zaakceptowanych przez Sąd pierwszej instancji, roboty budowlane polegające na wykonaniu przegrody ściennej w jednej, odkrytej przestrzeni dotychczasowej wiaty, poprzez osadzenie w tym miejscu witryny szklanej na konstrukcji z profili aluminiowych, spowodowały, że zamiast wiaty w miejscu tym powstała zabudowana ze wszystkich stron przestrzeń, włączona do ciągu powierzchni handlowej dotychczas oddzielnych budynków i połączona z nimi wspólną posadzką. W ten sposób doszło do faktycznego zespolenia obiektów handlowych A i B, a powierzchnia użytkowa powstałego w ten sposób obiektu przekroczyła maksimum określone w § 12 pkt 1 planu miejscowego. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 6 września 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 223/18, zaskarżając orzeczenie w całości. W piśmie z 5 października 2021 r. J. K. i I. K., reprezentowani przez adwokata, złożyli wniosek o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działkę ewidencyjną, do której odnosi się wydany w sprawie nakaz rozbiórki. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że planowana zamiana przewiduje możliwość budowania budynków o większych powierzchniach. Procedura planistyczna jest na końcowym etapie, a ewentualne przyjęcie zmiany spowoduje, że wykonane roboty budowlane będą zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Do wniosku dołączono kopię pisma Wójta Gminy [...] z 2 maja 2019 r. i obwieszczenia z tego samego dnia o podjęciu przez Radę Gminy [...] w dniu 26 kwietnia 2017 r. uchwały nr XLVI/262/17 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] części miejscowości [...] i części miejscowości [...] strona północna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Mocą art. 193 P.p.s.a. powołany przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zależność pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem innego toczącego się postępowania musi polegać na tym, że rozstrzygnięcie tzw. zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Przepis art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma zatem zastosowanie wówczas, gdy sąd administracyjny nie może samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego (zob. uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r. sygn. akt II FPS 4/08 - ONSAiWSA z 2009 r. nr 4, poz. 62 oraz np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 lipca 2021 r. sygn. akt II OZ 403/21, z 18 listopada 2020 r. sygn. akt I OZ 926/20, z 23 września 2020 r. sygn. akt I OZ 577/20, z 23 października 2019 r. sygn. akt II OZ 949/19 – niepublikowane). W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, ustalając, czy ma miejsce zależność, o której wyżej mowa, należy mieć na względzie kontrolny charakter postępowania przed sądem drugiej instancji. Z uwagi natomiast na panującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji zasadę, według której sąd ocenia zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w chwili jej wydania, bynajmniej nie można stwierdzić, aby zmiana (ewentualna zmiana) prawa, które było podstawą rozstrzygnięcia organu administracji, a co za tym idzie wzorcem kontroli dla wojewódzkiego sądu administracyjnego, mogła stanowić zagadnienie wstępne w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji. W postępowaniu zakończonym decyzją Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 22 grudnia 2017 r. nr WOA.7721.255.2017.JM stwierdzono niezgodność wykonanych robót budowlanych z prawem zawartym w akcie prawa miejscowego, tj. § 12 pkt 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] części miejscowości [...] i [...] - strona północna, przyjętego uchwałą Rady Gminy [...] z 25 października 2013 r. nr XLIV/341/13. To ten przepis stanowił punkt odniesienia dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kontrolującego legalność decyzji. Podjęcie i prowadzenie postępowania w sprawie zmiany planu miejscowego nie stanowi przeszkody dla rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku wydanego po przeprowadzeniu tej kontroli. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, nie stwierdziwszy podstaw do zawieszenia postępowania, w oparciu o art. art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.