I OZ 572/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A.Z. o dokonanie sprostowania i wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 572/11 oddalającego zażalenie A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Ol 1059/10 w sprawie ze skargi A.Z. na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Olsztynie z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4.08.2011 r., sygn. akt I OZ 572/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20.06.2011 r., sygn. akt II SA/Ol 1059/10, którym Sąd I instancji oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Janiny Kosowskiej i sędziów WSA: Marzenny Glabas, Alicji Jaszczak – Sikory, Bogusława Jażdżyka, Beaty Jezielskiej, Tadeusza Lipińskiego, Katarzyny Matczak, Adama Matuszaka, Hanny Raszkowskiej, Zbigniewa Ślusarczyka, Andrzeja Błesińskiego, Wiesławy Pierechod, Zofii Skrzyneckiej oraz referendarzy Agnieszki Bińczyk i Krzysztofa Nesteruka od orzekania w sprawie ze skargi na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Olsztynie z dnia [...].10.2010 r. Pismem z dnia 26.09.2011 r. A. Z. zwrócił się z wnioskiem o sprostowanie i wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4.08.2011 r. W obszernym uzasadnieniu skarżący wskazał między innymi, iż Sąd zbyt lakonicznie odniósł się do zarzutów postawionych w zażaleniu na postanowienie z dnia 20.06.2011 r., co uniemożliwia zapoznanie się z treścią orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie nie zachodzi konieczność dokonania wykładni, albowiem treść postanowienia sformułowana jest w sposób jasny i klarowny i nie budzi żadnych wątpliwości co do rozstrzygnięcia. Nie zachodzą więc przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni, wskazane w art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a. Nie można też stwierdzić, aby w sprawie niniejszej zachodziła konieczność ewentualnego uzupełnienia orzeczenia na podstawie art. 157 przywołanej ustawy, albowiem w postanowieniu z dnia 4.08.2011 r., dotyczącym oddalenia zażalenia na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny kwestię tę rozstrzygnął w całości. Nie zachodzą też jakiekolwiek przesłanki dokonania sprostowania postanowienia z dnia 4.08.2011 r. Zgodnie bowiem z art. 156 § 1 P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W powołanym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego błędy takie i omyłki nie powstały. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w. sentencji, na podstawie art. 156 § 1 i 2, art. 157 i art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.