I SA/Rz 568/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Stukan-Pytlowany NSA Maria Piórkowska Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 21 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi W.M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2008r. nr. [...] 2) określa, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego W.M.. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE W dniu 15 czerwca 2005 r. W. M., zwany dalej producentem rolnym, złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, w którym zadeklarował ogólną powierzchnię gospodarstwa rolnego, kwalifikującą się do dopłat z tytułu pakietu rolnictwo ekologiczne w ramach programu rolnośrodowiskowego, wynoszącą 11,48 ha. Producent rolny zadeklarował we wniosku realizację pakietu rolnictwo ekologiczne S02, w wariancie uprawy rolnicze bez certyfikatu zgodności S02a01, na powierzchni 11,48 ha, oznaczonej we wniosku jako działki rolne A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł oraz O. We wniosku wpisano również działki oznaczone jako M i N o łącznej powierzchni 15,15 ha, z deklaracją rośliny uprawnej jako ugór zielony, jednak nie zostały one zadeklarowane do realizacji na nich wariantu S02a01- uprawy rolnicze bez certyfikatu zgodności. W dniu 28 lipca 2005r. W. M. złożył zmianę do wniosku, w której potwierdził tę samą grupę upraw w postaci wariantu S02a01 na tej samej powierzchni wynoszącej 11,48 ha i tych samych działkach rolnych. Następnie w dniu 9 września 2005r. producent rolny złożył kolejną zmianę do wniosku, która polegała na zwiększeniu powierzchni zgłoszonej do realizacji pakietu rolnictwo ekologiczne S02. Do wariantu S02a01 włączono dwie działki rolne o łącznej powierzchni 15,15 ha oznaczone we wniosku jako M oraz N z deklaracją rośliny uprawnej - facelia błękitna, co spowodowało zwiększenie powierzchni zgłoszonej do płatności w 2005 roku z powierzchni deklarowanej we wnioskach z dnia 15 czerwca 2005r. i 28 lipca 2005r. wynoszącej 11,48 ha do powierzchni 26,63 ha. Decyzją dnia (...) czerwca 2006r. nr (...) Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał płatności w wysokości 7.806,40 zł, uwzględniając do płatności powierzchnię 11,48 ha wynikającą z pierwotnie złożonego wniosku. W wyniku odwołania złożonego przez wnioskodawcę sprawa była rozpatrywana przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który decyzją z dnia (...) sierpnia 2006 r. nr (...) utrzymał mocy decyzję organu I instancji. Na powyższą decyzję producent rolny wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją dnia (...) marca 2008r. nr (...) przyznał płatności w takiej samej wysokości jak w decyzji z dnia (...) czerwca 2006r., argumentując, że nie wziął pod uwagę zmiany do wniosku złożonej w dniu 9 września 2005r., gdyż nastąpiła ona już po dniu rozpoczęcia programu rolnośrodowiskowego. Zgodnie bowiem z przepisem §3 ust.3 rozporządzenia z dnia 18 stycznia 2005r. nowelizującego rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004r. Nr 174, poz. 1809 ze zm.), zwanego dalej: rozporządzeniem z dnia 20 lipca 2004r., producent rolny, który złożył po raz pierwszy wniosek o przyznanie pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w terminie od 1 września 2004r. do 15 czerwca 2005r., realizuje program rolnośrodowiskowy od dnia 1 marca 2005r. Zgodnie zaś z §5 ust.1 rozporządzenia z dnia 20 lipca 2004r. powierzchnia użytków rolnych, na których realizowany jest program rolnośrodowiskowy, nie może ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu. Powyższą decyzję utrzymał w mocy Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia (...) maja 2008r. nr (...). Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji podniósł, iż z wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wynika, że istnieje możliwość zwiększenia powierzchni użytków rolnych w trakcie realizacji programu rolnośrodowiskowego. Zdaniem organu odwoławczego, Sąd w uzasadnieniu podniósł jedynie, iż złożony wniosek może być uzupełniany w czasie wyznaczonym przez przepisy prawa i z takim stanowiskiem Sądu organ się zgadza. Zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. producent rolny realizuje program rolnośrodowiskowy od dnia 1 marca roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. W niniejszej sprawie decyzja została wydana 7 czerwca 2006r. na wniosek złożony 15 czerwca 2005r., jednak zgodnie z § 3 ust. 3 powołanego rozporządzenia producent rolny, który złożył po raz pierwszy wniosek o przyznanie pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w terminie od dnia 1 września 2004 r. do dnia 15 czerwca 2005 r. realizuje program rolnośrodowiskowy od dnia 1 marca 2005 r. Z powyższego, zdaniem organu II instancji wynika, że terminem rozpoczęcia realizacji programu rolnośrodowiskowego przez W. M. jest dzień 1 marca 2005 r. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 20 lipca 2004 r. powierzchnia użytków rolnych, na których jest realizowany program rolnośrodowiskowy, nie może ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu, nie ma zatem możliwości zwiększenia powierzchni upraw rolniczych w trakcie realizacji programu rolnośrodowiskowego, a to oznacza, iż wnioski złożone w dniach 28 lipca 2005r. i 9 września 2005r. nie mogły być uwzględnione w zakresie zwiększenia powierzchni upraw rolniczych. Organ odwoławczy wskazał również, iż art. 15 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.Urz. UE nr L 141 z 30.04.2004 r. str. 18 z późn. zm.), zakazuje uwzględniania zmian wniosków dotyczących zwiększania powierzchni po upływie terminu 31 maja danego roku. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji w sposób prawidłowy przyznał płatność za 2005 rok z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Na powyższe rozstrzygnięcie W. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił: 1) naruszenie przepisu art. 7 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie, iż w ramach prowadzonego postępowania nastąpiła zmiana powierzchni użytków rolnych, na których realizowany był program rolnośrodowiskowy, 2) naruszenie przepisu § 11 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż skarżący nie był uprawniony do modyfikowania wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt po dniu 15 czerwca 2005r., 3) naruszenie przepisu § 5 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 roku poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie niemożności dokonywania modyfikacji wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w zakresie powierzchni użytków rolnych w terminie otwartym dla składania takich wniosków tj. do dnia 31 grudnia 2005 r. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, iż w wyroku z dnia 18 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Rz 927/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznając, iż spór między stronami sprowadza się do kwestii terminowości złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej stwierdził, że przepisy jasno stanowią, iż wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej składa się w terminie do 31 grudnia 2005 roku, stąd niezrozumiałe jest stanowisko organów, które skuteczność wniosku skarżącego łączą z datą 15 czerwca 2005 roku, tj. z chwilą złożenia pierwotnego wniosku. W następstwie ponownego postępowania organ I instancji wydał decyzję odpowiadającą w swej istocie decyzji poprzedniej tj. bez uwzględniania upraw zrealizowanych na działkach oznaczonych literowo: M i N. Organ II instancji uznał prawidłowość przedmiotowej decyzji, negując zasadność wniesionego przez Skarżącego odwołania, powtarzając za organem I instancji, że wnioskodawca dokonał niedopuszczalnej zmiany wniosku w postaci zwiększenia powierzchni gruntów i podając, iż niemożliwym było modyfikowanie wniosku po 15 czerwca 2005r. Zdaniem Skarżącego, organ bezpodstawnie przyjął, że nastąpiła zmiana powierzchni użytków rolnych, na których realizowany był program rolnośrodowiskowy. W ocenie Skarżącego, powierzchnia upraw na działkach rolnych oznaczonych literowo M i N nie ulegała zmianie, a jedynie został doprecyzowany przedmiot uprawy z ugoru zielonego na facelię błękitną. Skarżący wskazał, iż na działce oznaczonej literowo M zawsze powierzchnia uprawy objęta programem wynosiła 4,00 ha, zaś na działce N 11,15 ha. WSA w Rzeszowie w powołanym wyroku uznał, że Skarżący mógł modyfikować wniosek do 31 grudnia 2005r., więc modyfikacja wniosku polegająca na zastąpieniu ugoru zielonego facelią błękitną w zakresie upraw realizowanych na niezmienionych powierzchniowo działkach, która nastąpiła przed 31 grudnia 2005r., nie mogła stanowić podstawy do odmowy ustalenia dopłat za te uprawy. Ponadto Skarżący stwierdził, iż nawet przyjmując stanowisko organu w zakresie zwiększenia powierzchni użytków rolnych, to i tak odmowa dopłat za uprawy w postaci facelii błękitnej zrealizowane na działkach M i N miała charakter bezpodstawny, gdyż organ zawęził możliwość modyfikacji wniosku przyjmując, że nie mogła ona dotyczyć powierzchni upraw objętych wnioskiem. Uzasadniając zarzut naruszenia przepisu § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 20 lipca 2004 r., Skarżący podniósł, iż przepis ten może mieć zastosowanie dopiero po ostatecznej dacie złożenia wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, nie może natomiast odnosić się do okresu sprzed tej daty. Zatem organ bezzasadnie ustalił zakaz dokonywania modyfikacji wniosku w terminie otwartym dla składania takich wniosków tj. do dnia 31 grudnia 2005 r. W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji. Ponadto odnosząc się do zarzutu Skarżącego dotyczącego naruszenia § 11 ust.4 rozporządzenia z dnia 20 lipca 2004r. wyjaśnił, iż na podstawie zmiany tego rozporządzenia z dnia 18 stycznia 2005r. (Dz. U. z 2005 r. nr 22 poz. 178 i 179 z późn. zm.) w § 3 ust. 3 wskazano, iż producent rolny, który złożył po raz pierwszy wniosek o przyznanie pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w terminie od dnia 1 września 2004r. do dnia 15 czerwca 2005r., realizuje program rolnośrodowiskowy od dnia 1 marca 2005r. Ze względu na powyższe, dla W. M., który rozpoczął realizację programu w dniu 1 marca 2005r., rok 2005 był pierwszym rokiem realizacji zobowiązania. Dlatego też na mocy § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia powierzchnia użytków rolnych, na których był realizowany program rolnośrodowiskowy może ulec zwiększeniu o nie więcej niż 5 % lecz nie więcej niż 2 ha, w pierwszym lub drugim roku realizacji programu rolnośrodowiskowego. Z uwagi na to, iż Skarżący domagał się zwiększenia powierzchni o 15,15 ha, organy nie mogły uznać za prawidłowe zwiększenia powierzchni gospodarstwa, gdyż przekraczała ona granice wskazane w powołanym wyżej przepisie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269-) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a, kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze. Powyższe uregulowanie oznacza, iż skarga może być uwzględniona z przyczyn w niej nie podniesionych. Skarga jest zasadna. Rozpoznając niniejszą sprawę należy przede wszystkim wskazać, iż w przedmiotowej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Rz 927/06 uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. Zgodnie z przepisem art. 153 ustawy p.p.s.a. ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna wynika z uzasadnienia wyroku sądu i dotyczy wykładni przepisów prawnych oraz sposobu ich zastosowania w konkretnym przypadku, w związku z rozpoznawaną sprawą. Związanie oceną prawną w rozumieniu przepisu art. 153 ustawy p.p.s.a. obejmuje każdy organ orzekający w danej sprawie, aż do czasu jej ostatecznego zakończenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowo-administracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Z kolei związanie samego sądu oznacza, że sąd zobowiązany jest do podporządkowania się wcześniej wyrażonemu przez sąd poglądowi w pełnym zakresie oraz konsekwentnemu reagowaniu w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przez organ administracji publicznej. W przypadku zatem, gdy sprawa po raz drugi dociera do WSA, po uchyleniu decyzji administracyjnej przez ten sąd i wydaniu nowej decyzji zgodnej z jego instrukcją, sąd nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest podzielić ocenę prawną zawartą w poprzednim wyroku. W orzecznictwie powszechnie zaakceptowane jest stanowisko, iż ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże tak długo, jak długo wyrok sądu nie zostanie uchylony w prawem przewidzianym trybie, bądź też nie ulegnie zmianie stan prawny, będący postawą orzekania ( por. wyrok NSA z dnia 16 października 1997r. sygn. akt I SA/Po 263/97 publik. Lex Polonica nr 341405, wyrok NSA z dnia 1 października 2001r. sygn. akt SA/Rz 434/00 publik. Palestra 2002, nr 9-10, s. 199). Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż na skutek wyroku uchylającego decyzje, organy administracji musiały zająć się sprawą ponownie, będąc zobligowane do uwzględnienia oceny prawnej wyrażonej przez WSA w Rzeszowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 kwietnia 2007r. W efekcie wydane zostały nowe decyzje, którymi organy ponownie przyznały W. M. płatności w odniesieniu do upraw realizowanych na działkach oznaczonych literami A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł i O, nie przyznając tych płatności do działek M i N. W ocenie Sądu, orzekające w niniejszej sprawie organy nie podporządkowały się poglądowi prawnemu wyrażonemu przez WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 18 kwietnia 2007r. sygn. akt II SA/Rz 927/06. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, iż skarżący złożył wniosek po dniu 9 lutego 2005r., a więc w czasie, gdy obowiązywał § 11 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej (...) po zmianie wprowadzonej nowelą z dnia 18 stycznia 2005r., która przyjęła zasadę, że wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej składa się w terminie od 1 sierpnia do 31 grudnia, natomiast o przyznanie kolejnych płatności rolnośrodowiskowych składa się w terminie od dnia 1 marca do dnia 30 kwietnia danego roku. W kontekście tych regulacji niezrozumiałe jest stanowisko organów, które skuteczność wniosku skarżącego łączy z datą 15 czerwca 2005 r. tj. z chwilą złożenia wniosku pierwotnego. Dalej Sąd wskazał, że choć termin złożenia wniosku ma dla ustalenia płatności znaczenie podstawowe, to jednak przepisy prawa nigdzie nie traktują tej kwestii w sposób tak rygorystyczny jak uczyniły organy, nigdzie bowiem nie wskazano, że wnioskodawca nie może wniosku uzupełniać. Zatem należy przyjąć regułę, że każdy wniosek może być uzupełniony w czasie wyznaczonym przez prawo, a w przypadku objętym skargą jest to czas do 31 grudnia. Zdaniem Sądu jest tak dlatego, że wniosek skarżącego po złożeniu nie był uzupełniany na skutek wezwania uczynionego przez organ z zastrzeżeniem rygoru, że po wyznaczonym czasie zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia, ale skarżący sam zmodyfikował jego treść przed wydaniem decyzji. Dalej Sąd stwierdził, że prawo obowiązujące w zakresie przyznawania płatności rolnośrodowiskowych nie wprowadza reguł modyfikujących sposób składania i rozpoznawania wniosków przez podmioty ubiegające się o takie świadczenia. Przyjąć więc należy, że każdy wnioskodawca może modyfikować i zmieniać wniosek do chwili wydania decyzji, a jeżeli jej wydanie następuje po terminie wskazanym we wniosku jako ostatecznym do jego złożenia, to co najmniej do daty wskazanej w przepisach jako ostatecznego terminu do złożenia wniosku. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż orzekające w niniejszej sprawie organy naruszyły przepis art. 153 ustawy p.p.s.a, gdyż wbrew obowiązkowi wynikającemu z tego przepisu, nie uwzględniły oceny prawnej wyrażonej w uzasadnieniu wyroku WSA. Sąd bowiem w omawianym wyroku uznał za dopuszczalną modyfikację wniosku w niniejszej sprawie do dnia 31 grudnia 2005r. i nie ograniczył zakresu tej modyfikacji jedynie do kwestii innych niż zwiększenie lub zmniejszenie powierzchni upraw. Wbrew twierdzeniom Skarżącego, w ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że modyfikacja wniosku dokonana w dniu 9 września 2005r. polegała na zwiększeniu powierzchni użytków rolnych, na których realizowany był program rolnośrodowiskowy. Sam producent rolny zadeklarował w pierwotnym wniosku z dnia 15 czerwca 2005r. powierzchnię realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 11,48ha, a następnie we wniosku z dnia 9 września 2006r. zadeklarował powierzchnię 26,63ha. Wbrew zasadzie informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, wynikającej z art.9 kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji nie poinformował producenta rolnego, jakie skutki wywoła zmiana wniosku. Natomiast w wydanych decyzjach organy obu instancji konsekwentnie utrzymywały, że niedopuszczalna jest zmiana powierzchni użytków rolnych, na których realizowany jest program rolnośrodowiskowy. Organy powołały się przy tym na ust.1 przepisu §5 rozporządzenia z 20 lipca 2004r., pomijając dalszą treść tego przepisu. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ II instancji przytoczył brzmienie §5 ust.2 tego rozporządzenia, który dopuszcza zwiększenie powierzchni użytków rolnych, na których realizowany jest program rolnośrodowiskowy w zakresie pakietów innych niż wymieniony w §1 ust.2 pkt 5, o nie więcej niż 5% lecz nie więcej niż o 2 ha, w pierwszym lub drugim roku realizacji programu rolnośrodowiskowego. Uznał jednak, że organy obu instancji nie mogły uznać za prawidłowe zwiększenie powierzchni gospodarstwa, ponieważ przekraczała ona granice wskazane w powyższym przepisie. Organ pominął w swoim wywodzie treść §5 ust.3 rozporządzenia z 20 lipca 2004r., który stanowi, że w przypadku przekroczenia zwiększenia, o którym mowa w ust.2, należy dokonać zmiany planu działalności rolnośrodowiskowej. Oznacza to, że w okolicznościach określonych we wskazanych wyżej przepisach i dopełniając określonych tam czynności (zmiana lub opracowanie nowego planu rolnośrodowiskowego w zależności od roku realizacji planu) dopuszczalne jest zwiększenie powierzchni użytków rolnych, na których realizowany jest program rolnośrodowiskowy, lecz organy okoliczności tych nie rozważały. W tej sytuacji, mając na uwadze fakt, iż w rozpoznawanej sprawie nie uległ zmianie ani stan faktyczny, ani stan prawny w stosunku do tego, który był przedmiotem oceny w poprzednim postępowaniu przez WSA, a powołany wyżej wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 18 kwietnia 2007r. nie został uchylony, zarówno organy, jak i Sąd orzekający w niniejszej sprawie związany jest oceną prawną wyrażoną w tym wyroku. Niezastosowanie się przez organy przy ponownym wydawaniu decyzji do oceny prawnej wyrażonej w wyroku przez WSA w Rzeszowie z dnia 18 kwietnia 2007 r., narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że decyzje te są wadliwe. Uchybienie to powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy p.p.s.a. Na mocy art. 152 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł, iż uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Zgodnie z art. 200 ustawy p.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz Skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 457 zł, na którą składają się: -uiszczony od skargi wpis sądowy w wysokości 200 zł - zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł - na podstawie przepisu §14 ust.2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U Nr 163, poz.1349 ze zm.) . - uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.