Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OSK 2365/21

Sądy administracyjne2021-11-09
Sygnatura
II OSK 2365/21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2021-11-09
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Grzegorz Czerwiński

Rozstrzygnięcie

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 331/21 w sprawie ze skargi F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 331/21 oddalił skargę F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. (skarżąca lub Spółka) na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E. z [...] sierpnia 2020 r. nakazującą F. Spółce z o.o. w Ł. rozbiórkę w całości budynku gospodarczego o wymiarach 7,00 m x 5,90 m położonego na działce nr [...] w S., gmina S.. W piśmie z 24 sierpnia 2021 r. skarżąca Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i domagając się jego uchylenia i rozpoznania skargi, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Jednocześnie Spółka wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia (powinno być decyzji) jednak w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie przedstawiono jakichkolwiek okoliczności świadczących o możliwości wystąpienia w sytuacji skarżącej przesłanek wstrzymania wykonania z art. 61 § 3 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że w okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności świadczących o zaistnieniu przesłanek ww. wstrzymania spoczywa na wnioskodawcy. Powinien on wykazać we wniosku o wstrzymanie wykonania okoliczności, które powiązane z wykonaniem zaskarżonego postanowienia, mogą w jego aktualnej sytuacji doprowadzić do wystąpienia przesłanek wstrzymania. Rolą Sądu jest ocena całości materiału zgromadzonego w sprawie pod kątem wykazania przez wnioskodawcę zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W postępowaniu tym Sąd ocenia wyłącznie czy zachodzą w sprawie okoliczności, które w związku z wykonaniem aktu lub czynności mogą doprowadzić do sytuacji odpowiadającej przesłankom wstrzymania tj. do prawdopodobieństwa wyrządzenia stronom znacznej szkody czy wywołania w ich sytuacji trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem NSA w rozpoznawanym obecnie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E. z [...] sierpnia 2020 r. nakazującą F. Spółce z o.o. w Ł. rozbiórkę w całości budynku gospodarczego o wymiarach 7,00 m x 5,90 m położonego na działce nr [...] w S., gmina S., nie przedstawiono żadnych okoliczności, które należałoby zakwalifikować jako znaczną szkodę czy trudne do odwrócenia skutki, warunkujące wstrzymanie wykonania tegoż postanowienia stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej ogranicza się w skardze kasacyjnej wyłącznie do sformułowania wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia (str. 5, k. 91 akt). W takiej sytuacji należy uznać, że skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonego postanowienia doprowadzić może w jej aktualnej sytuacji do zaistnienia niebezpieczeństwa w postaci znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego NSA nie miał podstaw do oceny zasadności takiego wniosku i oddalił go jako niezasadny. Podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być sam przedmiot tej decyzji. Fakt, że decyzja nakazuję rozbiórkę w całości budynku gospodarczego o wymiarach 7,00 m x 5,90 m nie stanowi o wystąpieniu znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji skarżącej. Charakter decyzji rozbiórkowej sam z siebie nie uzasadnia wstrzymania bowiem wówczas zbędne byłoby badanie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. przy tego rodzaju decyzjach a to w żaden sposób nie wynika z instytucji wstrzymania wykonania. Mimo że decyzja nakazuje rozbiórkę i jej wykonanie zasadniczo prowadzi do skutków w postaci utraty przedmiotu decyzji (budynku gospodarczego), to jednak przy decyzjach rozbiórkowych należy wykazać, że rozbiórka tego budynku poprzez utratę tego budynku prowadzi do sytuacji, którą zakwalifikować będzie można jako trudny do odwrócenia skutek czy znaczną szkodę. Skarżąca Spółka nie podaje jakichkolwiek informacji, które wskazywałby, że w razie rozbiórki przedmiotowego budynku może dojść do wystąpienia zagrożeń wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zatem nie było podstaw aby Sąd uwzględnił jej wniosek. Zauważyć należy, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie jest brakiem formalnym wniosku i nie podlega uzupełnieniu na wezwanie Sądu z art. 49 § 1 P.p.s.a. Wykazanie okoliczności będących przesłankami wstrzymania stanowi merytoryczną część takiego wniosku, bowiem to ona właśnie podlega ocenie sądu w kontekście przesłanek zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie podlega ona zatem uzupełnieniu jak brak formalny bowiem odnosi się do meritum wniosku. Wobec powyższego uznać należało, że skarżąca nie wykazała wystąpienia przesłanek wstrzymania z art. 61 § 3 P.p.s.a. a zatem wniosek taki należało rozpatrzeć odmownie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.