II OZ 1185/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 sierpnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 122/16 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego i odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 122/16 odmówiono Stowarzyszeniu [...] (dalej powoływanemu jako Stowarzyszenie) przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy opisane na wstępie orzeczenie, na które Stowarzyszenie wniosło zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 260 § 2 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej powoływanej jako p.p.s.a.) odrzucił wniesione przez Stowarzyszenie zażalenie jako niedopuszczalne. Wyjaśnił, że orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego działającego jako sąd drugiej instancji nie podlega zaskarżeniu. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w sprawie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność, zaś sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z powołanego przepisu wynika zatem, że postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest traktowane przez ustawodawcę jako orzeczenie wydane w pierwszej instancji, natomiast sprzeciw wniesiony od tego postanowienia jako środek odwoławczy. Tym samym wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając sprzeciw w przedmiocie prawa pomocy działa jako sąd drugiej instancji. Oznacza to, że postanowienie tego sądu o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Mając na uwadze, że w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Nadto Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do sprostowania i uzupełnienia zaskarżonego postanowienia w zakresie wskazanym w zażaleniu, bowiem Sąd pierwszej instancji prawidłowo określił przedmiot sprawy. Zaskarżone postanowienie, odnoszące się do wniosku o przyznanie prawa pomocy, wydane bowiem zostało w toku postępowania wszczętego na skutek skargi wniesionej przez Stowarzyszenie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r. Postanowieniem tym utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza Miasta [...] o odmowie dopuszczenia do udziału na prawach strony Stowarzyszenia [...] w [...] w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia "[...]" polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą oraz umorzono postępowanie zażaleniowe w związku z zażaleniem wniesionym przez Stowarzyszenie na wymienione postanowienie odmowne Burmistrza. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.