II SA/Sz 793/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów i budynków p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie UZASADNIENIE B. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego w [...] z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów i budynków. Wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, wpis uiściła. Następnie w dniu [...] r. złożyła na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podała, że zamieszkuje z matką. Jedyne źródło utrzymania obu kobiet stanowi emerytura wnioskodawczyni, ponieważ matka nie otrzymuje żadnego świadczenia. Miesięcznie ponoszone wydatki oscylują wokół kwoty [...] zł i składają się na nie: czynsz [...] zł, prąd [...] zł, gaz [...] zł, telefon [...] zł, lekarstwa i pampersy [...] zł. Wysokość otrzymywanej przez skarżącą emerytury wynosi [...] zł. Posiadany majątek to mieszkanie o powierzchni [...] m2. Wezwaniem z dnia [...] października 2010 r. referendarz sądowy zobowiązał Br.M. do nadesłania w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy: - dowodu potwierdzającego wysokość emerytury otrzymywanej przez B. M. w okresie ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania i innych niezbędnych wydatków w okresie ostatnich trzech miesięcy, - oświadczenia kto użytkuje garaż, będący pośrednio przedmiotem postępowania, - zaświadczenia z właściwej jednostki opieki społecznej, czy w ciągu ostatnich dwóch lat skarżąca bądź jej matka korzystały z pomocy opieki społecznej. W odpowiedzi na ww. zobowiązanie referendarza sądowego, B. M. w piśmie z dnia[...] . oświadczyła, że rezygnuje ze złożenia dodatkowych dokumentów, ponieważ w związku z zaistniałą sytuacją rodzinną nie jest w stanie ich przedłożyć. Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 cyt. ustawy). Jak wynika z treści powołanych przepisów, kryterium przesądzającym o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy jest stan majątkowy wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest już pogląd, iż strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 246 P.p.s.a. obowiązana jest wykazać swoją trudną sytuację materialną. Nie wystarczy jedynie ogólnikowe powołanie się na istniejące trudności, czy prawidłowe wypełnienie formularza. Sąd ma prawo, oceniając złożone oświadczenie za niewystarczające, żądać od strony dodatkowych wyjaśnień bądź złożenia dokumentów (art. 255 P.p.s.a.). Zauważyć bowiem należy, iż oceniając zasadność wniosku sąd musi rozważyć z jednej strony interes państwa w pobieraniu opłat za rozstrzyganie sprawy, a z drugiej - interes strony w dochodzeniu swych praw przed sądem i zachować odpowiednią proporcję między nimi. Z tych też względów musi dołożyć wszelkiej staranności, aby uzyskać dowody weryfikujące treść oświadczeń strony dotyczących jej stanu majątkowego. W tym przypadku oświadczenie skarżącej zawarte w formularzu o Jej sytuacji osobistej i finansowej uznano za niewystarczające i wezwano stronę do jego uzupełnienia o dalsze wyjaśnienia i dokumenty. Żądanie to było w pełni uzasadnione, ponieważ należało ustalić rzeczywistą sytuację finansową wnioskodawczyni. Pomimo właściwego doręczenia wezwania oraz ustalenia rygoru jego niewykonania B.M., oświadczyła, że rezygnuje ze złożenia dokumentów wymienionych w wezwaniu. Nie stosując się do wezwania referendarza sądowego skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie jej prawa pomocy w świetle art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Nie przedstawiła żądanych dokumentów, a tym samym nie potwierdziła sytuacji materialnej na którą się powołuje. Nadto mimo twierdzenia, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej , uiściła wpis sądowy. Nie dysponując pełnym obrazem sytuacji materialnej skarżącej oraz dowodami potwierdzającymi tę sytuację, referendarz sądowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia żądania skarżącej. Obliguje to do odmowy przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.