III SA/Łd 617/10

SENTENCJA Dnia 30 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 2 października 2010 roku E. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "skarga od decyzji Starosty o nie umorzeniu pobranego świadczenia". Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2010 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącą do sprecyzowania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniesionej w dniu 2 października 2010 roku skargi przez określenie, czy jest to skarga na decyzję Starosty [...] z dnia [...], czy na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], czy też dotyczy innej decyzji, postanowienia lub bezczynności organu administracji, a jeżeli tak, to wskazania organu administracji, którego działania skarga dotyczy, podania daty, numeru i przedmiotu zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 10 listopada 2010 roku skarżąca oświadczyła, iż skierowana w dniu 2 października 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga dotyczy decyzji Starosty [...] z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy). W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.). W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sądowoadministracyjnych, strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Starosty [...] z dnia [...], od decyzji tej, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Wojewody [....] za pośrednictwem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w T., działającego z upoważnienia Starosty [...] w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Strona skarżąca nie skorzystała jednak z prawa wniesienia odwołania, tym samym nie wyczerpała wszystkich przysługujących jej, w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, środków zaskarżenia. Złożenie skargi do Sądu jest zatem przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, a skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. a.ł.