IV SA/Wa 205/18
Sądy administracyjne2018-11-20
Sygnatura
IV SA/Wa 205/18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2018-11-20
Rodzaj
Wyrok WSA w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka WójcikAleksandra Westra.Aneta Dąbrowska
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie: sędzia del. SO Aleksandra Westra, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2018 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. W. i D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę
UZASADNIENIE
A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2017 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Wójta Gminy S. z [...] września 2017 r., którym podjęto zawieszone postanowienie rozgraniczeniowe. Następcami prawnymi A. W. (zmarłego w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego) i obecnymi skarżącymi są B. W. i D. W.
Stan sprawy przedstawia się następująco: A. P., Z. P., K. R. i U. T. pismem z [...] marca 2017 r. wystąpili do Wójta Gminy S. o rozgraniczenie stanowiącej ich współwłasność nieruchomości, oznaczonej numerem ew. [...], z działkami nr ew. [...] i [...]. Wójt Gminy S. postanowieniem z [...] marca 2017 r. wszczął postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości położonych w obrębie [...], gmina S., oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...], stanowiącej własność K. R., U. T. oraz Z. P. i A. P. z sąsiednimi nieruchomościami, stanowiącymi własność A. W., B. W., D. W., oznaczonymi w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] i działka nr [...].
Postanowieniem z [...] maja 2017 r. Wójt Gminy S. zawiesił wszczęte postępowanie rozgraniczeniowe do czasu rozpatrzenia sprawy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odniesieniu do interwencji D. W., współwłaściciela działek nr ew. [...] i [...] dotyczącej nieprawidłowości związanych z przedstawieniem przebiegu granic ww. działek w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast wówczas, gdy Wójt Gminy S. uznał, że ustały przesłanki do zawieszenia postępowania, postanowieniem z [...] września 2017 r. podjął zawieszone postępowanie rozgraniczeniowe. Na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania – D. W. wniósł zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] listopada 2017 r. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, że w myśl art. 101 § 3 K.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszenia postępowania. Tymczasem D. W. wniósł zażalenie na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, co musiało skutkować stwierdzeniem przez organ odwoławczy niedopuszczalności zażalenia.
A. W. w skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2017 r. odniósł się do merytorycznej części rozgraniczenia, oszustw geodezyjnych i ukrywania bezprawia w toczącym się postępowaniu rozgraniczeniowym. Organowi odwoławczemu zarzucił, że nie został powiadomiony o terminie posiedzenia Kolegium. Od organu odwoławczego skarżący domaga się powstrzymania dalszego rozgraniczania działek, aż do pełnego wyjaśnienia spraw niejasnych przez prokuraturę. Skarżący wyjaśnił, że skarga dotyczy działania Kolegium i została złożona w celu uzyskania bezstronnej i obiektywnej oceny Sądu patologicznego zjawiska używania prawa administracyjnego do kamuflowania, tj. ukrywania pozaprawnych działań przez miejscowy samorząd, oceny samorządowej interpretacji prawa administracyjnego, legalności działań i praworządności działania samorządu, przestrzegania ducha i litery prawa w Siedlcach.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze – w odpowiedzi na skargę – wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest bezzasadna.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2018 r., poz. 1306) - dalej w skrócie: P.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2017 r. nie narusza prawa w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania go z obrotu prawnego. Sąd – wobec braku konkretnych zarzutów podważających zasadność zaskarżonego postanowienia – z urzędu ocenił zgodność postanowienia z [...] listopada 2017 r. pod względem zgodności z art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. i nie stwierdził narusza prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W myśl art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zażalenie – według art. 101 § 3 K.p.a. - służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Zaś postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może - na podstawie art. 142 K.p.a. - zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Do zażaleń – stosownie do art. 144 K.p.a. - mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Jednym z takich przepisów jest art. 134 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do jego wniesienia. Postanowienie wydane w takim przedmiocie jest ostateczne w administracyjnym toku instancji. Organ odwoławczy, po wpłynięciu zażalenia, podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym i podmiotowym. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych, która wystąpiła w niniejszej sprawie, obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji.
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że organ pierwszej instancji postanowieniem z [...] maja 2017 r. zawiesił postępowanie rozgraniczeniowe. Postanowienie to nie zostało zaskarżone zażaleniem. Po ustaniu przyczyny zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego – organ pierwszej instancji postanowieniem z [...] września 2017 r. podjął zawieszone postępowanie administracyjne. W postanowieniu tym pouczono strony o możliwości wniesienia zażalenia i taki środek zaskarżenia został wniesiony przez obecnego skarżącego – D. W.
Przekładając dyspozycje wynikające z wyżej przytoczonych regulacji prawnych na przedstawiony stan sprawy, Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. W sprawie zaistniała bowiem przesłanka przedmiotowej niedopuszczalności tego rodzaju środka zaskarżenia, to jest przypadek wyłączenia przez przepisy postępowania administracyjnego możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu postępowania administracyjnego w toku instancji. Zażalenie w sprawie podjęcia postępowania - wobec obowiązujących uregulowań art. 101 § 3 i art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a., dopuszczających prawo wniesienia zażalenia wyłącznie na postanowienie w sprawie: zawieszenia postępowania i odmowy podjęcia zawieszonego postępowania - należało uznać za niedopuszczalne. Błędne pouczenie stron postępowania rozgraniczeniowego o prawie wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania i zastosowanie się przez skarżącego do przedmiotowego pouczenia przez wniesienie środka zaskarżenia, nie mogło - wbrew obowiązującej regulacji procesowej - otworzyć drogi do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia przedmiotu zawieszenia w trybie zażaleniowym. Tym samym rozpatrzenia zażalenia, ustosunkowania się do argumentów zawartych w jego treści i ponownej merytorycznej oceny sprawy - zasadności podjęcia postępowania rozgraniczeniowego w jej całokształcie.
Na zakończenie wskazać należy, że kontrolowane przez Sąd postanowienie miało charakter stricte procesowy, ograniczający się do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Zatem Sąd, w dokonanej ocenie jego legalności, nie mógł odnieść się do treści skargi wykraczającej w całej rozciągłości poza zakres rozstrzygnięcia objętego zaskarżonym postanowieniem z [...] listopada 2017 r.
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 P.p.s.a. – oddalił skargę.