IV SA/Wr 263/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE K. M. wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W dniu [...] skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu skarżący został wezwany do wypełnienia, podpisania i przesłania wraz ze stosownymi dokumentami urzędowego formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku niespełniającego tego wymogu. W otwartym terminie do złożenia wniosku na urzędowym formularzu skarżący wniósł o zwolnienie go z tego obowiązku, ponieważ ubiega się o przyznanie prawa pomocy ze względu na skomplikowany charakter sprawy. Powołał się przy tym na przepisy postępowania cywilnego. Zarządzeniem z dnia 14 października 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 27 października 2009 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast w myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zgodnie z cytowanymi przepisami, warunkiem koniecznym do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest jego złożenie na urzędowym formularzu. Od tej reguły przepisy ustawy nie przewidują żadnych odstępstw. Skoro skarżący nie spełnił tego warunku, mimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku i pouczeniu o skutkach prawnych zaniechania tego obowiązku, brak było prawnej możliwości rozpoznania wniosku. Na marginesie jeszcze tylko dodać można, iż do postępowania przed sądem administracyjnym w tym zakresie nie mają zastosowania powoływane przez skarżącego przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. W tej sytuacji, na podstawie art. 257 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.