I SA/Rz 671/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: S.W.S.A. Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Finansowym wniosku Cz. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S] W] z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia Cz. K. łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. w wysokości 454 zł. W skardze na powyższą decyzję Cz. K. domagał się wstrzymania jej wykonania, nie wskazując przy tym żadnych okoliczności na poparcie swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – powoływanej dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Brak tych informacji we wniosku nie stanowi braku formalnego, do którego uzupełnienia Sąd zobowiązany byłby wezwać skarżącego. W przedmiotowej sprawie Cz. K. nie przedstawił żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo powstania którejś z sytuacji opisanej w wyżej powołanym przepisie. Również w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek informacji, które wskazywałyby na takie niebezpieczeństwo. W takiej sytuacji Sąd pozbawiony był możliwości rozpoznania przedmiotowego wniosku. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.