II SA/Wr 82/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi P. C. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 9 grudnia 2020 r. nr 1127/2020 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Postanowieniem z 9 XII 2020 r. (nr 1127/2020) Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "DWINB") stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez P. C. (dalej jako "skarżący") od decyzji z 10 IX 2020 r. (nr 150/2020) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego masztu antenowego wyposażonego w nadajniki/odbiorniki wraz z instalacją towarzyszącą oraz skrzynką telekomunikacyjną, od której jest podłączona instalacja, zlokalizowanego na dachach budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, na działkach nr [...], [...] w K. gm. D. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia, DWINB stwierdził, że termin do wniesienia przez skarżącego odwołania rozpoczął bieg w dniu 21 IX 2020 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru kwestionowanej odwołaniem decyzji wynika bowiem, że po awizacji przesyłki została ona odebrana w dniu 21 IX 2020 r. Skarżący tymczasem wniósł odwołanie dnia 12 X 2020 r. nadając je za pośrednictwem wyznaczonego operatora. W konsekwencji uznać należało, że odwołanie wniesiono po upływie ustawowego 14-dniowego terminu, co oznaczało konieczność stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania na zasadzie art. 134 kpa. W skardze na powyższe postanowienie zarzucono naruszenie prawa skarżącego do wniesienia odwołania. Skarżący podniósł, że kwestionowana odwołaniem decyzja została mu doręczona w dniu 30 IX 2020 r. Dla potwierdzenia powołanej okoliczności skarżący załączył do skargi m.in. wydruk z elektronicznego monitoringu przesyłek, z którego wynika, że decyzja organu I instancji (przesyłka nr [...]) została odebrana w placówce pocztowej dnia 30 IX 2020 r. Nadto w skardze zwrócono uwagę, że powtórna awizacja tej przesyłki miała miejsce w dniu 24 IX 2020 r., na dowód czego załączono dodatkowo kopię koperty zawierającej decyzję organu I instancji. W odpowiedzi na skargę DWINB podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Zaznaczył przy tym, że zwrotne potwierdzenie odbioru ma moc dokumentu urzędowego, zaś okoliczności powołane przez skarżącego są niewystarczające do obalenia faktu doręczenia decyzji skarżącemu w dniu 21 IX 2020 r. Postanowieniem z 20 X 2021 r. Sąd przeprowadził z urzędu uzupełniający dowód z dokumentu załączonego do skargi, tj. kopii koperty przesyłki nr [...] oraz wydruku z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności powołane w skardze i dowody przedłożone na ich potwierdzenie wykluczają możliwość uznania na obecnym etapie, że zaskarżone postanowienie spełnia warunek zgodności z prawem. Organ administracji publicznej w ramach postępowania administracyjnego zobowiązany jest do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, co expressis verbis wynika z art. 77 § 1 kpa. Obowiązek ten służy realizacji – wynikającej z art. 7 kpa - zasady prawdy obiektywnej, nakazującej organowi podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zasada prawdy obiektywnej obejmuje wszystkie okoliczności istotne w sprawie, zarówno te o charakterze formalnym jak i merytorycznym. Wątpliwości co do istotnych okoliczności sprawy jak i wszelkie sprzeczności w materiale dowodowym powinny zostać zatem przez organ wyjaśnione, należy zaznaczyć, że w myśl art. 80 kpa, organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W okolicznościach sprawy istnieje oczywista rozbieżność pomiędzy treścią zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji organu I instancji (wskazującą jako datę odbioru 21 IX 2020 r.) a informacjami zawartymi w elektronicznym systemie śledzenia przesyłek (wskazującymi jako datę odbioru 30 IX 2020 r.) uwiarygodnionymi poniekąd datą drugiej awizacji przesyłki (24 IX 2020 r.). Jakkolwiek rację ma DWINB stwierdzając, że zwrotne potwierdzenie odbioru ma moc dokumentu urzędowego, bowiem pochodzi od wyznaczonego operatora pocztowego upoważnionego do wykonywania urzędowych doręczeń, jednak podnoszone w skardze okoliczności wskazują właśnie na niezgodność danych wynikających z potwierdzenia odbioru z innymi informacjami wygenerowanymi przez tego samego operatora. W takich warunkach nie sposób uznać, że domniemanie zgodności z prawdą nie zostało podważone. Mając na względzie daleko idące skutki dla skarżącego w przypadku uznania, że odbiór decyzji pierwszoinstancyjnej nastąpił w dniu 21 IX 2020 r., DWINB powinien poprzedzić ustalenie daty doręczenia decyzji organu I instancji dodatkowym postępowaniem wyjaśniającym przeprowadzonym na podstawie art. 136 kpa. W ramach takiego postępowania należy w szczególności uzyskać stanowisko operatora pocztowego w przedmiocie tych sprzeczności, a w razie konieczności odebrać również wyjaśnienia od M. S., która wskazana jest na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jako osoba uprawniona do odbioru przesyłki. Brak powyższych ustaleń czyni zaskarżone postanowienie przedwczesnym i naruszającym art. 77 § 1 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym Sąd orzekł na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ppsa. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 oraz art. 210 § 2 ppsa, mając na względzie kierunek rozstrzygnięcia oraz wysokość poniesionych przez skarżącego niezbędnych kosztów w kwocie 100 zł (wpis od skargi). Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ppsa.