IV SA/Wa 1946/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE E. R. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...] ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce ewid. nr [...] o obrębie [...], położonej przy ul. [...], na terenie W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż na podstawie zaskarżonej decyzji może dojść do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, obejmującej budowę bezpośrednio w granicy z sąsiednią nieruchomością. Rozpoczęcie budowy prowadzić będzie do skutków trudno odwracalnych i może spowodować szkodę zarówno dla inwestora, jak i właścicieli nieruchomości sąsiednich, w tym skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżących wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie należy podnieść, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako powinny (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Lexis Nexis 2008 r., s. 336). Należy więc uznać, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja ma charakter ustalający. Ustala bowiem warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Rozpoczęcie prac budowlanych może nastąpić dopiero po uprzednim uzyskaniu pozwolenia, wydawanego w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Stwierdzić zatem należy, że samo ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może stwarzać niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero rozpoczęcie prac budowlanych mogłoby ewentualnie wywołać takie skutki. Zatem na obecnym etapie postępowania takie niebezpieczeństwo nie zachodzi. A zatem z uwagi na charakter decyzji, której wstrzymania domaga się skarżąca, nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.