I OZ 762/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.M. na zarządzenie zastępcy Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1715/22 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 stycznia 2024 r. w sprawie ze skargi K.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z 12 lipca 2022 r. znak SKO/I/II/873/2022 w przedmiocie ustalenia kosztów administracyjnych postępowania rozgraniczeniowego i sposobu ich rozdzielenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 25 października 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1715/22, odrzucił skargę K.M. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z 12 lipca 2022 r., znak SKO/I/II/873/2022. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 stycznia 2024 r., odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowienie to zaskarżył skarżący. Zarządzeniem z 8 marca 2024 r. Zastępca Przewodniczącego VII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismem z 11 kwietnia 2024 r. skarżący zaskarżył powyższe zarządzenie, domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 953.; dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (to jest od skargi sprzeciwu od decyzji, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Rozpoznając zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, Naczelny Sąd Administracyjny bada jego zgodność z prawem, tj. prawidłowość wskazania podstawy prawnej żądanego wpisu oraz jego wysokość. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie powyższe przepisy zastosowano w sposób prawidłowy i zasadnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wysokość należnego wpisu została również prawidłowo ustalona na kwotę 100 złotych. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535) wpis stały w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych. Niewątpliwie zatem prawidłowo określono wysokość wpisu sądowego w sprawie. Wobec tego, że skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zachodziły podstawy do wezwania go do uiszczenia tej opłaty sądowej w siedmiodniowym terminie pod rygorem odrzucenia zażalenia. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Odnosząc się wprost do zażalenia skarżącego, zauważyć należy, że skupia się ono przede wszystkim na uzasadnieniu wniosku o zwolnienie go od kosztów postępowania (który już został rozpoznany), nie odnosi się zaś do przedmiotu niniejszego postępowania, a tym samym nie może stanowić skutecznej podstawy do zmiany do bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a.